Είναι και θέμα Δημοκρατίας η μη συμόρφωση σε αποφάσεις του Σ.τ.Ε...

          Γράφει ο Σωτήριος Αθαν.Μουντζούρης,
Αστυν.Υποδ/ντής ΕΛ.ΑΣ.ε.α,μέλος του Συνδέσμου μας.

Όπως είναι ήδη γνωστό στους πάντες-ύστερα και από την ευρεία δημοσιότητα που έλαβε η σχετική είδηση-οι ανήκοντες στο ειδικό μισθολόγιο στρατιωτικοί (Ένοπλες δυνάμεις και Σώματα Ασφαλείας δηλαδή),μετά την προσφυγή τους στο Σ.τ.Ε. για την συνταγματικότητα ή μη των περικοπών τους στην κανονισθείσα σύνταξή τους, δικαιώθηκαν αφού οι διατάξεις του σχετικού νόμου κρίθηκαν αντισυνταγματικές. 

Οι στρατιωτικοί (οι ανήκοντες στο ειδικό μισθολόγιο των στρατιωτικών),εν ολίγοις, με Νόμο του 2012 υποχρεώθηκαν να επιστρέψουν χρήματα, αναδρομικά μάλιστα από 1ης Αυγούστου 2012,διότι ακυρώθηκε η αρχική πράξη συνταξιοδότησής τους,(που είχε εκδοθεί τον χρόνο της απόλυσης-αποστρατείας των) και εξεδόθη νέα, σύμφωνα με τις διατάξεις του νέου Νόμου,που κανόνιζε την σύνταξή τους μειωμένη σε ποσοστό 10-30% ,ανάλογα με την μισθολογική προαγωγή των στρατιωτικών.

Έτσι οι συνταξιούχοι στρατιωτικοί-σε αντίθεση με τους......>>

λοιπούς συνταξιούχους-υπέστησαν διπλή περικοπή (η πρώτη αφορά τις κρατήσεις λόγω του μνημονίου, που ισχύουν για΄ΟΛΟΥΣ και η δεύτερη αφορά την μείωση της αρχικής κανονισθείσας σύνταξης και ακύρωσης της αντίστοιχης πράξης συνταξιοδότησής των),που έπληξε τις αρχές της ισονομίας και ισοπολιτείας των αδικηθέντων, κάτι που σαφέστατα αναγνώρισε η απόφαση του Σ.τ.Ε. Παρόμοια απόφαση εξεδόθη και από το ανώτατο δημοσιονομικό δικαστήριο (δηλ.,το Ελεγκτικό Συνέδριο) στο οποίο προσέφυγαν ορισμένοι εκ των ενδιαφερομένων, που ακύρωσε την νέα πράξη συνταξιοδότησης και επανέφερε σε ισχύ την αρχική τους.

Ο Νόμος είναι σαφής «…..οι αποφάσεις του Σ.τ.Ε. είναι εφαρμοστέες από την Διοίκηση και το κράτος…»,διότι το Δικαστήριο αυτό επέχει θέσει συνταγματικού Δικαστηρίου όταν κρίνει την νομιμότητα και την συνταγματικότητα των εκδιδομένων νόμων. 

Παρά ταύτα και παρά τις δικαιολογημένες αντιδράσεις των ενδιαφερομένων στελεχών των ενόπλων δυνάμεων και σωμάτων ασφαλείας (εν ενεργεία και αποστράτων) η πολιτεία «εκώφευσεν» και αρνείται μέχρι σήμερα να συμμορφωθεί προς τις επιταγές ισχυόντων Νόμων της. 

Το ερώτημα είναι εάν η ίδια η πολιτεία, όπως αυτή εκφράζεται με τα θεσμοθετημένα όργανά της, σέβεται τους θεσμούς (εν προκειμένω την ανεξάρτητη δικαιοσύνη) ή τους αγνοεί με διάφορα προσχήματα. 

Ο κ.Υπουργός Οικονομικών προέβαλε το επιχείρημα «…ότι η Δικαιοσύνη κρίνει το δίκαιο και το άδικο και δεν μπορεί εκείνη να ρυθμίζει την οικονομική πολιτική». 

Κάποιος άλλος πρώην Υπουργός,ο Πανεπιστημιακός Καθηγητής κ.Πρ.Παυλόπουλος, υπενθύμισε στον Υπουργό Οικονομικών ότι «…η δικαιοσύνη κρίνει τι είναι συνταγματικό και τι αντισυνταγματικό και όχι μόνο το δίκαιο και το άδικο…» και επομένως στην περίπτωση της αντισυνταγματικότητας ΟΦΕΙΛΕΙ η πολιτεία να συμμορφωθεί και να διορθώσει την αντισυνταγματικότητα των νόμων που η ίδια έχει εκδώσει! 

Το θέμα της δικαίωσης των ενστόλων από το Σ.τ.Ε. είναι καθαρότατο και δεν επιδέχεται παρερμηνείες, λόγω σκοπιμοτήτων ή για λόγους μικροκομματικών συμφερόντων και λαϊκισμό. 

Με απλά λόγια,επομένως,πρέπει να εφαρμοσθεί ο Νόμος που επιτάσει την αποδοχή και εκτέλεση των αποφάσεων του Σ.τ.Ε. και στην προκείμενη περίπτωση: 

(1).Ακύρωση της τελευταίας πράξης συνταξιοδότησης των συνταξιούχων στρατιωτικών (και Σωμάτων Ασφαλείας βεβαίως). 

(2).Επαναφορά της αρχικής τους πράξης συνταξιοδότησης και 

(3).Επιστροφή των ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΉΤΩΣ παρακρατηθέντων χρηματικών ποσών στους δικαιούχους.  

Δηλαδή η πολιτεία με Νόμο να εφαρμόσει για όλους τους ενδιαφερομένους στρατιωτικούς,ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο αποφάσισε για εκείνους που προσέφυγαν σε αυτό κει εξέδωκε και σχετικές ατομικές αποφάσεις. 

Την 5η Σεπτεμβρίου 2014,ύστερα από προσφυγή των δικαιωθέντων,το Σ.τ.Ε. καλείται και πάλι να εκδώσει νέα απόφαση για την άρνηση του Υπουργείου Οικονομικών και των άλλων αρμοδίων αρχών να συμμορφωθούν στις πρόσφατες αποφάσεις που αφορά το ειδικό μισθολόγιο των Στρατιωτικών. 

Εδώ σημειώνουμε την σύντμηση των προθεσμιών, εκ μέρους του Προέδρου του Σ.τ.Ε., για να μην απωλεσθεί πολύτιμος χρόνος ως προς την εκτέλεση των Αποφάσεων που έχουν εκδοθεί!! 

Η Δικαιοσύνη εκ τους Συντάγματός μας είναι ανεξάρτητη και οφείλουμε όλοι («όχι εν λόγοις, αλλά εν έργοις…») να σεβόμαστε και να συμμορφωνόμαστε στις αποφάσεις της! Αυτό επιβάλλουν και οι κανόνες του Κράτους Δικαίου και της Δημοκρατίας μας.

Ένας Απόστρατος..."τα λέει" στους Απόστρατους συναδέλφους του συνδικαλιστές,ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΣΗΜΕΡΑ,στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ!

 * Γράφει ο Σωτήριος Αθ.Μουντζούρης,                ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ
        Αστυν.Υποδ/ντής ΕΛ.ΑΣ.ε.α. και
     μέλος του Συνδέσμου μας.

κ.Βουλευτά (και παλιέ συνάδελφε Συνδικαλιστή). 

Τι έχετε να μας πείτε για την λίαν προσφάτως εκδοθείσα απόφαση του ΣτΕ ,που αναφέρεται στους ένστολους, που ανήκουν στο στρατιωτικό μισθολόγιο; 
1).Θα αποκατασταθεί η αδικία της, από διετίας συντελεσθείσας, διπλής παρακράτησης και θα επανέλθει σε ισχύ η προηγούμενη πράξη συνταξιοδότησης του Γ.Λ.Κράτους, όπως λέει η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου;
2).Ισχύει η φημολογία ότι σχεδιάζεται είσπραξη ισοδυνάμου ποσού, δια της μεθόδου νέου μισθολογίου-συνταξιολογίου,κατά το οποίο δεν θα υπάρχουν μισθολογικές προαγωγές,αλλά ΜΌΝΟ ο βαθμός; 
3).Αληθεύει η (δια της TV) διάδοση ότι θα δοθεί ΜΌΝΟΝ στους 550 περίπου που προσέφυγαν στο Σ.τ.Ε,ενώ οι υπόλοιποι θα παραπεμφθούν....στις καλένδες.....!,αφού πλέον δεν υφίσταται δυνατότητα προσφυγής τους, λόγω εκπροθέσμου; 
4).Μήπως,τελικά, το ποσόν του…πλεονάσματος (που εξαγγέλθηκε για τους ένστολους και ποτέ δεν εκπληρώθηκε η εξαγγελία αυτή) είναι εκείνο που αντιστοιχεί στις επιστροφές των δικαιωθέντων από το Σ.τ.Ε. συναδέλφων μας;.....>>  

κ.Βουλευτά, (αγαπητέ Ηλία και αγαπητέ Δημήτρη) 

 Απαιτείται υπεύθυνος χειρισμός του θέματος διότι η ευθύνη της αναξιοπιστίας θα σας βαρύνει,ως Κυβερνώσα παράταξη εννοείται, και επιπλέον θα είσθε «ηθικοί αυτουργοί»,συνυπεύθυνοι δηλαδή για μια άστοχη και άδικη ρύθμιση σε βάρος εκατοντάδων χιλιάδων ενστόλων και μάλιστα με απροσδιόριστες συνέπειες για΄ΟΛΟΥΣ μας,κυρίως για τους υπεύθυνους που αποφασίζουν. 
Η λύση είναι μία και ΜΟΝΑΔΙΚΗ: Επαναφορά στην νομιμότητα δια της ανακλήσεως της τελευταίας συνταξιοδοτικής μας πράξης και εφαρμογή εκείνης που ανακλήθηκε.
Προς τούτο υφίσταται,πλέον, υποχρέωση συμμόρφωσης εκ του Νόμου. Τερτίπια,λόγω διαφόρων σκοπιμοτήτων (πολιτικών κλπ) δεν νοούνται, μάλιστα σε μια ευαίσθητη κατηγορία ανθρώπων «που άσπρισαν τα μαλλιά τους» στην προσφορά για το΄Εθνος, την Πατρίδα, την Κοινωνία. 
Εάν-ο μη γένοιτο-συμβεί θα πρόκειται για απροκάλυπτο εμπαιγμό. 
Τα παραπάνω αποτελούν έκφραση άποψης και προβληματισμού ενός παλιού σας συναδέλφου,με κοινούς αγώνες για την αναγνώριση του συνδικαλισμού στην Αστυνομία και για την στήριξη - υποστήριξη των δικαίων αιτημάτων των πλέον ΜΗ προνομιούχων εργαζομένων, δηλαδή των Αστυνομικών-Στρατιωτικών. 
Με τον προσήκοντα σεβασμό (στην ιδιότητά σας ),ακόμη δε, με αισθήματα φιλίας και συναδελφικότητας (με την παλιά μας επαγγελματική και συνδικαλιστική ιδιότητα).  

*(Απευθύνεται,ως ανοικτή επιστολή στους Βουλευτές και πρ.συνδικαλιστές κ.κ.Ηλία Βλαχογιάννη και Δημήτρη Κυριαζίδη)

Aνοικτή επιστολή στους Βουλευτές και πρώην Συνδικαλιστές κ.κ.Ηλία Βλαχογιάννη και Δημήτρη Κυριαζίδη...

Γράφει ο Σωτήριος Αθ.Μουντζούρης,
   Αστυν.Υποδ/ντής ΕΛ.ΑΣ.ε.α. και
μέλος του Συνδέσμου μας.

κ.Βουλευτά (και παλιέ συνάδελφε Συνδικαλιστή). 

Τι έχετε να μας πείτε για την λίαν προσφάτως εκδοθείσα απόφαση του Σ.τ.Ε.,που αναφέρεται στους ένστολους, που ανήκουν στο στρατιωτικό μισθολόγιο; 

1).Θα αποκατασταθεί η αδικία της, από διετίας συντελεσθείσας, διπλής παρακράτησης και θα επανέλθει σε ισχύ η προηγούμενη του Γ.Λ.Κράτους, όπως λέει η απόφαση; 

2).Ισχύει η φημολογία ότι σχεδιάζεται είσπραξη ισοδυνάμου ποσού, δια της μεθόδου νέου μισθολογίου-συνταξιολογίου,κατά το οποίο δεν θα υπάρχουν μισθολογικές προαγωγές,αλλά ΜΟΝΟ ο Βαθμός; 

3).Αληθεύει η (δια της T.V) διάδοση ότι θα δοθεί ΜΟΝΟΝ στους (550) περίπου που προσέφυγαν στο Σ.τ.Ε,ενώ οι υπόλοιποι θα παραπεμφθούν....στις καλένδες!...,αφού πλέον δεν υφίσταται δυνατότητα προσφυγής τους, λόγω εκπροθέσμου;......>>  

κ.Βουλευτά, (αγαπητέ Ηλία και αγαπητέ Δημήτρη) 

Απαιτείται υπεύθυνος χειρισμός του θέματος διότι η ευθύνη της αναξιοπιστίας θα σας βαρύνει,ως Κυβερνώσα παράταξη εννοείται,και επιπλέον θα είσθε «ηθικοί αυτουργοί»,συνυπεύθυνοι δηλαδή για μια άστοχη και άδικη ρύθμιση σε βάρος εκατοντάδων χιλιάδων ενστόλων και μάλιστα με απροσδιόριστες συνέπειες για ΟΛΟΥΣ μας,κυρίως για τους υπεύθυνους που αποφασίζουν. 

Η λύση είναι μία και ΜΟΝΑΔΙΚΗ: 

Επαναφορά στην νομιμότητα δια της ανακλήσεως της τελευταίας συνταξιοδοτικής μας πράξης και εφαρμογής της τελευταίας που ανακλήθηκε.Προς τούτο υφίσταται ,πλέον, υποχρέωση συμμόρφωσης εκ του Νόμου. 

Τερτίπια,λόγω διαφόρων σκοπιμοτήτων (πολιτικών κλπ) δεν νοούνται, μάλιστα σε μια ευαίσθητη κατηγορία ανθρώπων «που άσπρισαν τα μαλλιά τους» στην προσφορά για το΄Εθνος, την Πατρίδα, την Κοινωνία. Εάν-ο μη γένοιτο-συμβεί θα πρόκειται για απροκάλυπτο εμπαιγμό. 

Τα παραπάνω αποτελούν έκφραση άποψης και προβληματισμού ενός παλιού σας συναδέλφου,με κοινούς αγώνες για την αναγνώριση του συνδικαλισμού στην αστυνομία και για την στήριξη - υποστήριξη των δικαίων αιτημάτων των πλέον ΜΗ προνομιούχων εργαζομένων, δηλαδή των Αστυνομικών-στρατιωτικών. 

Με τον προσήκοντα σεβασμό (στην ιδιότητά σας),ακόμη δε, με αισθήματα φιλίας και συναδελφικότητας (με την παλιά μας επαγγελματική και συνδικαλιστική ιδιότητα).

"Οικονομική Κρίση. Φταίνε όλοι οι άλλοι, εκτός από μένα;"

 Γράφει ο Σωτ.Αθαν.Μουντζούρης,
 Μέλος του Συνδέσμου μας.

Τον τελευταίο καιρό, ιδίως από τότε που ξέσπασε η κρίση στη χώρα μας, όλοι διαμαρτύρονται, κρίνουν, κατηγορούν, «δικάζουν» τους πάντες (πολιτικούς, επιχειρηματίες, ΜΜΕ κλπ) εκτός από τον εαυτό τους.

Όλοι φταίνε, εκτός από μας. Μέχρι χθες φωνάζαμε για να μας δώσουν κι άλλα, γιατί δεν μας έφθαναν αυτά που παίρναμε και σήμερα τους αναθεματίζουμε γιατί κακώς ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις μας (στα δίκαια, τότε, αιτήματά μας).

Εξ΄άλλου πως είναι δυνατόν να αποφαίνομαι, ως αυθεντία, δίκην «αλάθητου Πάπα» και να αναφωνώ «..ανάθεμα στους κλέφτες του δημοσίου βίου, κρεμάλα στους πολιτικούς, φυλακή αυτή που τα πήραν, κάθαρση για όλους» και να εννοώ και τον εαυτό μου;

Όλοι οι άλλοι φταίνε, κλέβουν, εξαπατούν, κοροϊδεύουν, εκτός από μένα! Εγώ μόνο ψηφοφόρος και μάλιστα χωρίς καμία ευθύνη....>>

Έτσι δεν λέγανε κάποτε; «…το κόμμα στην Κυβέρνηση και ο Λαός στην εξουσία;»Ως «εξουσία», επομένως, κάνω ό,τι θέλω και ουδεμία ευθύνη μου αναγνωρίζεται!

Η κρίση, η οποία φαίνεται αξεπέραστη, όσα δισεκατομμύρια ευρώ και να μας δανείσουν, όσους μισθούς και δώρα περικόψουν και όσους φόρους να επιβάλλουν, δεν φαίνεται να απέρχεται. Ούτε, βέβαια, η πολυπόθητη και πολυσυζητημένη ανάπτυξη φαίνεται … στο βάθος του τούνελ (όπως είθισται να λέγεται). 

Η κρίση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια (ήδη διανύουμε τον 6ο!!! χρόνο) δεν είναι απλά οικονομική-λογιστική, αλλά είναι κρίση αξιών, ήθους και νοοτροπίας, που είναι βαθιά ριζωμένη στην ζωή όλων μας. Τώρα φαίνεται ευκρινώς.Γι αυτό, τίποτε ΔΕΝ θα αλλάξει εάν δεν αλλάξουμε πρώτα εμείς. Οι κρίσεις αυτού του είδους (η πνευματική, η ηθική και η κρίση αξιών και αρχών), απαιτούν αλλαγή νοοτροπίας, αλλαγή και στροφή του μυαλού μας (μεταστροφή του νου).Για να γίνει αυτό (η δική μας αλλαγή, η οποία είναι εσωτερική πρωτίστως) πρέπει να αλλάξουμε εμείς. Να εντοπίσουμε τα λάθη μας και τον εσφαλμένο δρόμο που ακολουθήσαμε και δυστυχώς τον συνεχίζουμε απτόητοι και αμετανόητοι.

Η επίτευξη αυτή απαιτεί αυτοέλεγχο, την δική μας κριτική, να εντοπίσουμε την δική μας κρίση και να αλλάξουμε ζωή, ν΄αλλάξουμε μυαλό, να συνέλθουμε και να απαλλαγούμε από την υπεροψία του παντογνώστη, του μοναδικού και αναντικατάστατου ανθρωπίνου είδους που πρέπει οι πάντες να φροντίζουν για μένα και εγώ να κάνω ό,τι θέλω εν ονόματι της Δημοκρατίας, της ελευθερίας του πολίτη, που έχει μόνο δικαιώματα και καθόλου υποχρεώσεις. Του πολίτη που θεωρεί ότι η Κυβέρνηση είναι να ψηφίζει νόμους και να μην τους εφαρμόζει ποτέ, ούτε στα μέλη της, αλλά ούτε στους πολίτες που Κυβερνάει. 

΄Ισως, (εγώ, εσύ, εμείς), να μην καταχραστήκαμε Δημόσιο χρήμα, να μην είμαστε πολιτικοί με δύναμη και εξουσία, ούτε να έχουμε βίλες και ακριβές εξοχικές κατοικίες, ούτε να μπήκαμε σε πολυτελές κότερο ποτέ, ούτε να προκαλέσαμε με την χλιδάτη και σπάταλη συμπεριφορά μας.Αλλά, ίσως, όμως και εγώ να έχω ευθύνη και τώρα διότι είμαι συμφεροντολόγος, ατομιστής, εγωιστής, ασυνεπής.Δεν έκανα ποτέ αυτοκριτική, να εντοπίσω τα δικά μου λάθη, να διορθώσω την λανθασμένη μου πορεία και συμπεριφορά. Πάντοτε κατηγορώ τους άλλους, οι άλλοι φταίνε και ποτέ εγώ. Δεν έχω δική μου γνώμη. Δεν μ΄ενδιαφέρει η παράδοση, οι αρχές και οι αξίες που οι γονείς μου και οι δάσκαλοί μου με εδίδαξαν. 

Η ευτυχία μου εξαντλείται στο τριήμερο στην θάλασσα ή στο χιονοδρομικό και αισθάνομαι σπουδαίος όταν την Δευτέρα ανακοινώνω στους φίλους μου και συναδέλφους μου στη δουλειά, για τα «κατορθώματά μου» το Σαββατοκύριακο.

Η απόκτηση πιστωτικής κάρτας και η εξασφάλιση κάποιου δανείου μου παρείχε την αίσθηση του παντοδύναμου, διότι αγόραζα αυτό που ήθελα, όταν το ήθελα και από όποιον το ήθελα, άσχετα αν το άντεχε η τσέπη μου.Εγκατέλειψα το χωριό μου και την ποιότητα ζωής που μου εξασφάλιζε, προτιμώντας το δυαράκι της πόλης και χλευάζοντας τους συγχωριανούς μου γιατί δεν ζουν όπως εγώ ο « πρωτευουσιάνος».Πρότυπά μας ήταν (και είναι, βέβαια) ο τραγουδιστής, ο ποδοσφαιριστής και ο πλούσιος. Ο,τι μας σερβίριζαν το δεχόμαστε προθύμως και ευχαρίστως. 

Οι κοινωνικές μειοψηφίες επέβαλαν, ενίοτε, την άποψή τους και εμείς ακολουθούσαμε προθύμως και αδιαμαρτυρήτως! Εμπιστεύτηκα μόνον τον εαυτό μου και αυτός ήταν ο καθοδηγητής μου. Θεωρούσα «αγράμματο και καθυστερημένο» εκείνον που μιλούσε για αρχές, αξίες και παραδόσεις. Οδηγός και κανόνας στην ζωή μου το εγώ, ο εαυτός μου,το μυαλό μου. Εκτός από μένα τίποτε άλλο.  Υποτίμημα - και συνεχίζω να υποτιμώ- τις αξίες της ζωής και την σημασία της παιδείας, του ελληνισμού, της γλώσσας, της Ορθοδοξίας. Χρεωκόπησα. Πρέπει να το παραδεχθώ, να συνέλθω, να αλλάξω μυαλό, πορεία, κατεύθυνση. Πρέπει να συνέλθουμε σαν άτομα, σαν κοινωνία, σαν΄Εθνος. Δεν είναι αργά. Το χρωστάμε στις επερχόμενες γενιές.

Επέτυχαν να μας ενώσουν και να χαλυβδώσουν την αντίστασή μας. Τους ευχαριστούμε!

Γράφει ο Σωτήριος Αθ.Μουντζούρης 

Αν πριν από μερικά χρόνια προσπαθούσες να πείσεις τους αποστράτους για να διαμαρτυρηθούν ή να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους κατά των μέτρων της όποιας Κυβέρνησης ή να προβάλλουν την διεκδίκηση και την επίλυση των δικαίων αιτημάτων τους, στην καλλίτερη περίπτωση θα εισέπραττες την αδιαφορία τους και στην χειρότερη την απαξίωσή σου γιατί τους παρότρυνες σε κάτι τέτοιο. Σήμερα αυτό δεν ισχύει. Ο απόστρατος πλέον πρωτοστατεί στους αγώνες και αντιστέκεται στην απαξίωση, στον εμπαιγμό και στην πρόκληση των αρμοδίων και υπευθύνων να τους μειώσουν και να τους διασύρουν ως δήθεν αντιπαραγωγικούς ή ακόμη και ως προνομιούχους «που δεν έχουν το δικαίωμα να ομιλούν…».....>> Ουδέν κακόν αμιγές καλού λέγανε οι αρχαίοι πρόγονοί μας.΄Επρεπε να ωριμάσουν οι συνθήκες, να ζήσουν στην πράξη την σκληρότητα και τον εμπαιγμό, την αναλγησία και το σκληρό πρόσωπο της εξουσίας, για να συσπειρωθούν, να οργανωθούν και με σοβαρότητα να αντισταθούν στην πρόκληση και στην επιχειρούμενη οικονομική τους εξαθλίωση. Οι απόστρατοι, σήμερα, αισθάνονται όχι απλά αδικημένοι, αλλά τιμωρημένοι. Θεωρούν ότι κάποιοι επιδιώκουν την τιμωρία τους, αλλά δεν μπορούν να γνωρίζουν τον λόγο της επιμονής τους γι αυτό. Οι απόστρατοι (Στρατού, Ναυτικού, Αεροπορίας, Σωμάτων ασφαλείας) δεν ζητούν προνόμια, ούτε ειδική μεταχείριση. Ισοπολιτεία, δικαιοσύνη, ισονομία με τους υπολοίπους εργαζομένους και συνταξιούχους, είναι η διεκδίκησή τους. Οι μειώσεις των αποστράτων, τον τελευταίο χρόνο, άγγιξαν το 38-40% περίπου, χωρίς να υπολογίζεται και η επιπλέον φορολογική επιβάρυνσή τους λόγω μνημονίων. Δεν ζητούν π.χ. να μην τους κοπούν τα δώρα την στιγμή που αυτά περικόπηκαν από τους πάντες. Ούτε ζήτησαν να εξαιρεθούν από την επιπλέον φορολογία ή το χαράτσι, όπως και στους λοιπούς. Ζητούν, όμως, να μην τους μειωθούν οι συντάξεις τους διπλά, δηλ. διπλή περικοπή (λόγω θεσμοθέτησης νέου μισθολογίου των εν ενεργεία και των περικοπών του μνημονίου). Αυτό έχει οδυνηρές συνέπειες για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Είναι μέτρο άδικο και ελέγχεται για την συνταγματικότητά του. Δεν δέχονται, ακόμη, τον απροκάλυπτο εμπαιγμό των Κυβερνώντων που προεκλογικά τους υπόσχονταν (έπαιρναν και «όρκο» γι αυτό) ότι θα αποκατασταθούν οι συντάξεις τους και δεν θα μειωθούν περαιτέρω. Αγανακτούν και «ανεβαίνουν στα κάγκελα» όταν τους προκαλείς και επιχειρηματολογείς για δήθεν προνόμια που απολάμβαναν στον ενεργό υπηρεσιακό τους βίο,ενώ ταυτόχρονα αποσιωπάς την αλήθεια για εργασία πέραν του οκταώρου, του επικινδύνου, την νυκτερινής εργασίας,της υπερωριακής απασχόλησης και των αργιών χωρίς αποζημίωση, κάτι που σε κανένα κλάδο του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα δεν συνέβαινε. Ουδείς λόγος για απλήρωτη εργασία και ακόμη χειρότερα για την επικίνδυνη και τα θύματα του καθήκοντος,που δικαιολογεί και την πρόωρη συνταξιοδότηση, όπως και στους υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα (π.χ. επικίνδυνη και ανθυγιεινή εργασία, βαρέα - ανθυγιεινά κλπ). Οι στρατιωτικοί,με την γενική έννοια του όρου,άνθρωποι με αρχές,αξίες και ιδανικά,νοικοκυραίοι, πειθαρχημένοι και φιλήσυχοι, ουδέποτε αναζητούσαν άλλοθι ή δικαιολογία για να διαμαρτυρηθούν στους δρόμους. Τους ώθησε εκεί η αδικία, η χλεύη,η πρόκληση και η βίαιη ανατροπή του εισοδήματός τους που δεν τους επιτρέπει μια αξιοπρεπή διαβίωση. Η άρνηση των αρμοδίων να επανορθώσουν το λάθος και την αδικία οδηγούν τους αποστράτους σε αυτές τις δυναμικές και επαναλαμβανόμενες διαμαρτυρίες τους. Οι άνθρωποι που υπηρέτησαν την πατρίδα και την κοινωνία με κίνδυνο την ζωή τους, αλλά και με θυσίες για τα ιδανικά αυτά, θα δώσουν το δυναμικό παρόν στην κεντρική πλατεία της Λάρισας και την προσεχή Πέμπτη(30-5-13),το απόγευμα. Την ψυχή τους και την αξιοπρέπειά τους οι απόστρατοι δεν την διαπραγματεύονται. Δεν είναι δεδομένοι,ούτε εύκολα μπορεί κάποιος να τους μεταχειρισθεί για οποιονδήποτε λόγο.΄Ηταν πάντοτε παρόντες στους αγώνες για το έθνος και την πατρίδα και πάλι το δηλώνουν,αν και όποτε τους χρειασθεί. Υπηρέτησαν την αλήθεια και την δικαιοσύνη.Τον άνθρωπο και την κοινωνία. Δεν προδίδουν τις αρχές τους. Απαιτούν,όμως σεβασμό από εκείνους που οφείλουν να τις εξασφαλίζουν στους πολίτες αυτού το τόπου,στους οποίους ασφαλώς συμπεριλαμβάνονται και οι απόστρατοι. Ενότητα και αγώνας για τα δίκαιά μας,αλλά και συμπαράσταση σε όλους τους εργαζόμενους που πλήττονται σκληρά από την συνεχή επιβολή μέτρων που οδηγούν σε ανεργία, φτώχεια, εξαθλίωση και ταπείνωση την πλειονότητα του ελληνικού λαού.

«Θυμάμαι επειδή δεν ξεχνώ, αλλά όταν εμπαίζομαι…."τιμωρώ»

Γράφει το μέλος του Συνδέσμου μας
   Σωτήριος Αθαν.Μουντζούρης 

Τελευταία, ως μη όφειλε,δημιουργήθηκε θόρυβος εξ΄αφορμής της δυναμικής και καλά οργανωμένης διαμαρτυρίας των Αποστράτων Αξιωματικών και στελεχών των Ενόπλων δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας, για τις χωρίς μέτρο, βίαιες και ισοπεδωτικές περικοπές στις συντάξεις τους. Οι Απόστρατοι, ασκούντες το νόμιμο δικαίωμά τους, αντέδρασαν διαμαρτυρόμενοι προς κάθε κατεύθυνση για τις σε βάρος τους αδικίες και κυρίως για τον απροκάλυπτο εμπαιγμό των Κυβερνώντων, που προεκλογικά τους υποσχέθηκαν,με διαφορετικά λόγια, το ιστορικόν πλέον «λεφτά υπάρχουν». Μάλιστα δε,τελούντες «εν γνώσει της αναληθείας των υπεσχημένων»,τους διαβεβαίωναν ότι θα αρθούν οι αδικίες, δεν θα υπάρξουν νέες περικοπές και θα καταβληθεί προσπάθεια.....>> αποκατάστασης των μισθών και των συντάξεων το συντομότερο δυνατό. Το προεκλογικό σύνθημα του κόμματος που στις εκλογές έλαβε το μεγαλύτερο ποσοστό ήταν «Όχι νέες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις και άρση αδικιών».Μετεκλογικά ακριβώς τα αντίθετα: Διπλές μειώσεις στις συντάξεις και ανηλεής μισθολογικός και συνταξιοδοτικός διωγμός στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας (στους οποίους εφαρμόζεται το Ειδικό Στρατιωτικό Μισθολόγιο). Οι μέχρι τότε συντελεσθείσες περικοπές θεωρήθηκαν ασήμαντες [Ο Ν.3847/2010 μετέτρεψε τα δώρα σε επιδόματα των 400 € ,στους δε έχοντες ηλικία κάτω των 60 ετών χωρίς αυτεπάγγελτη αποστρατεία,ως και στους λαμβάνοντες μικτές αποδοχές άνω από 2.500 € τα Δώρα περικόπτονται τελείως. Ο επόμενος Ν.3865/2010 επέβαλε νέο ΛΑΦΚΑ,την λεγόμενη ΕΑΣ,σε ποσοστό 3-10%.Το μέρισμα του ΜΤΣ περικόπτεται στο μισό,(δηλ μείωση 50%).Για το έτος 2011 επιβάλλεται ειδική εισφορά 1% και 2% σε εισοδήματα άνω των 12 και 20.000€ αντίστοιχα.Η 1η ΕΑΣ αναπροσαρμόζεται και επιβάλλεται νέα ΕΑΣ (2ο ΛΑΦΚΑ) ποσοστού 6-10% για μισθούς πάνω από 1.700 € μικτά και για έχοντες ηλικία κάτω των 60 ετών. Ακολούθησαν νέες μειώσεις από 01-11-2011 για συνταξιούχους κάτω των 55 ετών, καίτοι αποστρατεύθηκαν έχοντες θεμελιωμένο συνταξιοδοτικό δικαίωμα. Από 01-01-2012 νέα μείωση στις άνω των 1.300 € συντάξεις]. Η νέα Κυβέρνηση δεν «βλέπει» αδικίες που πρέπει να αρθούν, ούτε αποκατάσταση συντάξεων, που τις είχε υποσχεθεί προεκλογικά, ενώ οι Υπουργοί της με αυτοπεποίθηση διακηρύσσουν ( «…διότι δεν υπολογίζουν το πολιτικό κόστος») ότι οι Απόστρατοι «…έτυχαν ιδιαίτερης μεταχείρισης», την οποία -προφανώς-διεπίστωσαν όταν ήλθαν στην εξουσία και επομένως πρέπει να συνεχίσουν τις ισοπεδωτικές περικοπές, αγνοούντες μάλιστα τις θεμελιώδεις αρχές της δικαιοσύνης, ισότητας, ισοπολιτείας και αναλογικότητας. ΄Ετσι ο συνταξιούχος στρατιωτικός θεωρείται «.. ως εύκολο θύμα» και αποφασίζεται διπλή περαιτέρω περικοπή,αυτή τη φορά με αναδρομική εφαρμογή από 01-8-2012 (αφού ο Νόμος ψηφίσθηκε τον Νοέμβριο του ιδίου χρόνου).Η σύνταξή του περικόπτεται διπλά: α). Αναπροσαρμόζεται λόγω του μισθολογίου των εν ενεργεία στελεχών των Ε.Δ. και Σ.Α και β). Επιβάλλεται ταυτόχρονα και μείωση 5,10,15% στις συντάξεις άνω των 1.000€,συμπεριλαμβανομένων και των Επικουρικών Συντάξεων. Επίσης,εξαγγέλθηκε νέα μείωση και φημολογείται η νέα αναπροσαρμογή των συντάξεων με βάση τον πραγματικό βαθμό (χωρίς ΟΥΔΕΜΙΑ μισθολογική προαγωγή). Ερωτάται ο αντικειμενικός αναγνώστης του παρόντος κειμένου,καλώς ή κακώς οι συνταξιούχοι στρατιωτικοί αντέδρασαν;΄Επρεπε η στάση τους να ήταν «σφάξε με Αγά`μ ν` αγιάσω!!»,μετά από την ισοπεδωτική και προκλητική αυτή μεταχείριση; Μετά την μειωτική και απαξιωτική συμπεριφορά των κυβερνώντων, οι στρατιωτικοί και αστυνομικοί,που ανάλωσαν την ζωή τους στην προσφορά για τον άνθρωπο, την πατρίδα και το ΄Εθνος, έπρεπε να σιωπήσουν; Να μην διαμαρτυρηθούν, ασκούντες νόμιμο δικαίωμά τους και μάλιστα με τρόπο πειθαρχημένο και υποδειγματικό,όπως το έκαναν;΄Ανθρωποι που ήταν έτοιμοι για αυτοθυσία υπέρ της πατρίδος -οι οποίοι και πάλιν δηλώνουν παρόντες εάν τους χρειασθεί-δεν …δικαιούνται να ομιλούν;Να αγνοήσουν την προσβολή,τον εμπαιγμό,την αδικία,την ισοπέδωση;Να απαρνηθούν τον εαυτό τους και «να προδώσουν» τον συνάδελφό τους που έπεσε υπέρ πατρίδος ή κατά την εκτέλεση του καθήκοντος και ένεκεν αυτού (ή κατά τον χρόνο της υπηρεσίας του),αγνοούντες την χήρα και τα ορφανά που πένονται με συντάξεις των 700 και 800 €; Να αγνοήσουν την φωνή της συνειδήσεώς τους; Γιατί αυτό ανησύχησε ορισμένους τόσο πολύ;Γιατί τους ξάφνιασε και έχασαν την ψυχραιμία τους,όταν καθημερινά οι πάντες αντιδρούν για τα μέτρα και διαδηλώνουν την αντίθεσή τους στις πολιτικές των εκπροσώπων των δανειστών μας; Στην ενεργό τους υπηρεσία τους θέλαμε φιμωμένους και άλαλους, χωρίς φωνή,καταστρατηγώντας μάλιστα συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά τους για να μην εκφράζονται ελεύθερα και να προασπίζονται τα συμφέροντά τους,διεκδικώντας τα αυτονόητα των άλλων εργαζομένων. Οι απειλές του τύπου «..κάτσε καλά γιατί θα βρεθείς στον΄Εβρο» ή «…έρχεται ο Μάρτης των κρίσεων» αντηχούν ακόμη στα αυτιά του απόστρατου Αξιωματικού (στρατιωτικού-αστυνομικού) και είναι καλά φωλιασμένες στο υποσυνείδητό του. Και ως συνταξιούχος πλέον, πάλιν πολίτης Β΄κατηγορίας τον θέλουμε;Και τώρα να τον ελέγξουμε,να τον περιορίσουμε,να τον απειλήσουμε,να τον επιπλήξουμε γιατί ασκεί το αυτονόητο δικαίωμα της διαμαρτυρίας και της ελεύθερης έκφρασης του λόγου του; Είναι δυνατόν; Ο απόστρατος Αξιωματικός δεν είναι περιορισμένων δικαιωμάτων και αυξημένων υποχρεώσεων.Είναι κι αυτός άνθρωπος με οικογένεια και υποχρεώσεις, αξιοπρεπής ,αλλά και υπεύθυνος,αγωνιστής.Δεν προδίδει τις αρχές του και δεν διαπραγματεύεται την αξιοπρέπειά του . Η διεκδίκηση και η ελεύθερη έκφραση είναι δικαιώματα και εκείνος που νόμιμα τα ασκεί,δεν είναι ακραίος και ούτε υπερβάλλει.Ούτε πρόκληση,ούτε απειλή είναι η προειδοποίησή του (όπως ορισμένοι το εκλαμβάνουν).Απλώς, υπενθυμίζει με παρρησία: «Θυμάμαι και δεν ξεχνώ ,αλλά όταν εμπαίζομαι…”τιμωρώ”».Οι εποχές αλλάζουν και οι άνθρωποι (επειδή κρίνουν) αλλάζουν. Και οι στρατιωτικοί (επειδή είναι άνθρωποι με κρίση και μνήμη) δεν είναι δεδομένοι.Ο νοών νοείται.