Λίγα λόγια από καρδιάς, για τον αδικοκαχαμένο συνάδελφο στην Φλώρινα!..

Γάφει ο Αθαν.Νταβούρας 
  Πρόεδρος Ε.Α.Λάρισας

Μη κάνεις παρέα με λύκους γιατί θα σε μάθουν να ουρλιάζεις

Κάνε παρέα με αετούς να σε μάθουν να πετάς!!

Άφησαν το υπηρεσιακό αυτοκίνητο και περπάτησαν επί 45 λεπτά στα δύσβατα μονοπάτια της ελληνοαλβανικής μεθορίου, με θερμοκρασία -15 για να διαφυλάξουν το φυσικό πλούτο της λίμνης και το μεροκάματο των Ελλήνων ψαράδων. 

Κακοπληρωμένοι και οι ίδιοι,αλλά μήπως και πότε ήταν υψηλόμισθοι; Φτωχόπαιδα, οικογενειάρχες και υπερήφανοι για τη δουλειά τους.Χωρίς τα απαραίτητα μέσα αλλά με περίσσιο φιλότιμο και υψηλή αίσθηση του καθήκοντος. 

Εκεί στο καθήκον τον έστησε καρτέρι ο χάρος.Ακόμα και για να κλέψουν δίχτυα οι Αλβανοί κακοποιοί είναι οπλισμένοι με Kalashnikov. Πλιατσικολογούν ανενόχλητοι το φυσικό πλούτο της.....>>

μεθορίου μας, έχοντας απέναντι τους την Ελληνική Αστυνομία να παλεύει με τις λιγοστές της δυνάμεις να τους αναχαιτίσει. 

Η μοιραία σφαίρα τον βρήκε πλάγια στο θώρακα λίγο πριν καλυφθεί. Άφησε τη τελευταία του πνοή μέσα στη παγωμένη νύχτα, στη γη που ορκίσθηκε να υπερασπίζεται από τους κάθε είδους εισβολείς. 

Συνάδελφε… Δε πρόκειται να ασχοληθούν τα κανάλια μαζί σου.Ούτε πορείες, ούτε διαδηλώσεις. Ο θάνατος σου δε θα γίνει «Επέτειος». Δε θα υπάρξουν ατελείωτες συζητήσεις από αγανακτισμένους ψευτοπροοδευτικούς, οι οποίοι ακόμα και στα γεμάτα κροκοδείλια δάκρυα συλλυπητήρια μηνύματα τους, δε τόλμησαν να αναφέρουν ούτε καν την Εθνικότητα των δολοφόνων. Εξάλλου δεν είχες γονείς της κουλτούρας και της υψηλής κοινωνίας. Ούτε κατά τα νεανικά σου χρόνια έσπαγες πλάκα προσπαθώντας να κάψεις ζωντανούς ή να ανοίξεις τα κεφάλι μπάτσων. 

Να είσαι όμως σίγουρος ότι θα σε θυμόμαστε εμείς, οι συνάδελφοι σου. Ειδικά κάποιοι από εμάς που είχαμε τη τιμή να υπηρετήσουμε σε πολύ δύσκολες εποχές στα μεταβατικά αποσπάσματα της Δυτικής Μακεδονίας. Νέα παιδιά, μακριά από τα σπίτια μας, αφήνοντας εκεί τα καλύτερα μας χρόνια, αποκομίζοντας όμως τις ομορφότερες αναμνήσεις. 

Μη κάνεις παρέα με λύκους γιατί θα σε μάθουν να ουρλιάζεις. Κάνε παρέα με αετούς να σε μάθουν να πετάς!! 

Και εσύ συνάδελφε με τη θυσία σου πέταξες πολύ ψηλά. Παρέα με το Γιάννη ΠΑΜΠΟΥΚΙΔΗ,το φιλαράκι μου το Μήτσο το ΖΑΡΟΜΥΤΙΔΗ και με όλα τα παιδιά που άφησαν τη τελευταία τους πνοή υπηρετώντας με σθένος τον όρκο τους. 

Συλλυπητήρια στην οικογένεια και κουράγιο στο 12χρονο αγγελούδι σου…

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ Ηλία…

Υπό Διωγμό οι Απόστρατοι.

 Γράφει ο Απόστολος ΠΑΠΑΠΑΡΙΣΗΣ
     Πρόεδρος της Ε.Α.Α.Σ. Λάρισας

Μετά και τις τελευταίες μειώσεις των συντάξεων τους ακόμη και οι πιο «ρομαντικοί» και δύσπιστοι απόστρατοι πείσθηκαν ότι η κοινωνική τους ομάδα βρίσκεται υπό διωγμό. Ούτε οι κομμουνιστές μετά την ήττα τους δεν υπέστησαν τέτοιας κλίμακας διωγμό από την Ελληνική Πολιτεία. Διαπιστώνοντας ότι η Πολιτεία τους ανταμείβει με περισσή αχαριστία, η οργή τους μεγαλώνει και μην έχοντας «διακόπτες για να κατεβάσουν» (ουδέποτε είχαν), είναι απολύτως σίγουρο ότι θα εκφρασθούν.......> με την ψήφο τους. Κύριοι της ΝΔ, θα τρίβετε τα μάτια σας. Φαίνεται ζηλέψατε τα εκλογικά ποσοστά του ΠΑΣΟΚ. Ίσως θυμάστε ότι η επίθεση εναντίον μας άρχισε πρωτίστως από τα στελέχη τους. Ο κ. Σαχινίδης 2 ½ χρόνια τώρα, αρνείται πεισματικά να μας συναντήσει. Ο τούρκικος τύπος μας πληροφορεί ότι ο μισθός του δικού τους ΕΠΟΠ είναι μεγαλύτερος από αυτόν του αποστράτου Έλληνα Αντιστρατήγου «Τον Ιανουάριο του 2013, πέρασαν από την τουρκική βουλή, κάποιες ρυθμίσεις επί τα βελτίω για τους συμβασιούχους οπλίτες (ΕΠΟΠ) και οι αποδοχές γι' αυτούς που υπηρετούν στη ΝΑ Τουρκία ξεπερνούν τις 3.000 ΤΛ ήτοι τα 1.310 ευρώ.». Στην Ελλάδα, από την μεταπολίτευση και μετά, όλες οι πτέρυγες της Βουλής, άλλες λιγότερο κι άλλες περισσότερο, «κυνήγησαν» τα στελέχη των ΕΔ και των ΣΑ, ανηλεώς. Αρωγός τους, τα ελεγχόμενα ΜΜΕ, που τους κρέμασαν εντέχνως και την ταμπέλα του προνομιούχου Έλληνα. Χρησιμοποίησαν οι πολιτικοί, τη χούντα ως «κολυμπήθρα του Σιλωάμ». Ξέπλυναν τις οικονομικές και όχι μόνο αμαρτίες του παρελθόντος και ορμώμενοι από το εξωτερικό όπου …αγωνίζονταν μεταξύ Παρισιού, Βερολίνου και Νέας Υόρκης, επανήλθαν φορώντας τη στολή του αντιστασιακού (τρομάρα τους!). Όσοι ζούσαν ως ενήλικες την περίοδο εκείνη, γνωρίζουν πολύ καλά ότι χουντικοί υπήρξαν πολλοί – πάρα πολλοί, ποσοστά που τώρα τρομάζουν και ακόμα περισσότεροι ήσαν εκείνοι που το έπαιζαν χουντικοί για να έχουν οφέλη, αλλά η ρετσινιά έμεινε μόνο στους στρατιωτικούς και στους αστυνομικούς. Δεν φταίνε όμως μόνον αυτοί (οι πολιτικοί πάντα ίδιοι ήσαν, αχάριστοι), φταίμε κι εμείς. Φταίνε οι ηγεσίες μας, δηλαδή πάλι εμείς. Σε κάθε τάξη της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων, περίπου 50 έως 70 στελέχη, έχουν λίγο ή πολύ την πιθανότητα να προαχθούν στο βαθμό του Αντιστρατήγου. Γίνονται όσοι από αυτούς, βρίσκονται στην «κατάλληλη» θέση, την «κατάλληλη» περίοδο και σε έναν απ’ αυτούς, δίδεται η τιμή να εκτελέσει τα καθήκοντα του Α/ΓΕΣ. Ξέρετε πόσοι Αντιστράτηγοι, Αντιναύαρχοι, Αντιπτέραρχοι και πόσοι Αρχηγοί πέρασαν τα τελευταία 39 χρόνια; Εκατοντάδες και δεν έκαναν τίποτα (ή σχεδόν τίποτα), για να μειώσουν τα αποτελέσματα του οικονομικού Αρμαγεδδώνα που βιώνει σήμερα το προσωπικό τους. Αδιαμφισβήτητο παράδειγμα το χάλι του Μετοχικού Ταμείου Στρατού και η απώλεια της Γενικής Τράπεζας, της πάλαι ποτέ «Τράπεζας των Στρατηγών». Οι υπόλοιποι (ή έστω οι περισσότεροι) απλώς δίναμε στους πολιτικούς μεγαλύτερη αξία από αυτή που τους αναλογούσε περιμένοντας ουρά στα γραφεία τους για μια «καλή» μετάθεση, αντί να απαιτούμε εκεί που μας μεταθέτουν να μας περιμένει δωρεάν αξιοπρεπής κατοικία και εργασία για τη σύζυγο μας. Την περίοδο αυτή, κύριοι συνάδελφοι, απλώς «κάνουμε ταμείο». Οι νυν αρχηγοί ανήμποροι για μεγάλες ανατροπές απλώς προσπαθούν να διαχειριστούν την κρίση, έχοντας στην πλάτη τους και το βαρύ φορτίο της διατήρησης του αξιόμαχου των ΕΔ. Ο τσάρος της οικονομίας κ. Στουρνάρας, το αγαπημένο παιδί του κ. Σημίτη, μόλις χθες δήλωσε ότι την περίοδο Καραμανλή αυξήθηκε η μέση σύνταξη κατά 80%. Κι αναρωτιόμαστε εμείς που ζούσαμε; Στην Τουρκία; Στις αυξήσεις τελευταίοι, αλλά στις μειώσεις πρώτοι. Όταν οι συντάξεις του υπόλοιπου Δημόσιου τομέα έχουν μειωθεί κατά μέσο όρο λιγότερο από 25% και των αποστράτων περισσότερο από το 50% (στους περισσότερους από εμάς είναι και οικογενειακό εισόδημα), το ΓΛΚ τολμά να υποστηρίζει, εγγράφως, ακόμα και τώρα ότι "η Πολιτεία έχει επιφυλάξει ιδιαίτερη μεταχείριση στους στρατιωτικούς συνταξιούχους". Είναι ή δεν είναι @#%^$^^%$; Μας εμπαίζουν ή όχι; Υπάρχει κυβέρνηση ή απλώς κάποια τσογλάνια με διεστραμμένο μυαλό και μένος εναντίον των στρατιωτικών, αποφάσισαν ότι ήρθε η ώρα να μας ...εκδικηθούν; Κυκλοφορούν φήμες τελευταίως ότι είναι σχέδιο στελεχών του παλαιού ΠΑΣΟΚ (νυν ΣΥΡΙΖΑ) για να χάσει σίγουρες ψήφους η ΝΔ. Αλήθεια ή ψέμα, για εμάς το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ(!) Οι απόστρατοι, είτε λόγω μιας λανθάνουσας έννοιας του πατριωτισμού, είτε λόγω του μικρόκοσμου που ζούσαν όλα αυτά τα χρόνια, είτε λόγω ενδόμυχης ανάληψης ενοχών που δεν τους αντιστοιχούσαν, είτε τέλος λόγω υπερβολικής εμπιστοσύνης στην «ανώνυμη» πολιτεία, δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν έγκαιρα τι τους ετοιμάζει η …επώνυμη πολιτεία. Όσους προσπαθούσαν να τους αφυπνίσουν και να τους προετοιμάσουν για το τι τους περιμένει τους κοιτούσαν με καχυποψία και τους κρεμούσαν ταμπέλες του «γραφικού», του «υπερβολικού», του «αντισυστημικού», του «άλλου» κόμματος…. Ένας από αυτούς ήμουν κι εγώ, κρούω και πάλι τον κώδωνα του κινδύνου, κραυγάζω, ο ταξικός αυτός διωγμός εναντίον μας θα συνεχισθεί με αμείωτο ρυθμό. Στο μεσοπρόθεσμο υπάρχει μόνον για τα εν ενεργεία στελέχη και τους αποστράτους και άλλη μείωση, που ονομάζεται «νέο μισθολόγιο». Δυστυχώς, για το αυτονόητο, για να αρθούν οι αδικίες και να μην υποστούμε νέες, απαιτείται συστράτευση, απαιτούνται αγώνες, πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους. «ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΕΔΟΜΕΝΟΙ»…

ΑΟΖ και …φοβίες «ραγιάδων»

Γράφει ο Απόστολος  ΠΑΠΑΠΑΡΙΣΗΣ

  Πρόεδρος Παρ/τος Ε.Α.Α.Σ.Λάρισας

      Χάρη στις συνεχείς, άοκνες και ανιδιοτελείς προσπάθειες Ελλήνων, όπως αυτές του στρατηγικού αναλυτή κ. Νίκου Λυγερού, μέσω αρθρογραφίας και συνεντεύξεων σε τηλεόραση και ραδιόφωνο, ίσως να υπάρχουν πλέον ελάχιστοι Έλληνες που να μην αναγνωρίζουν τα αρχικά AOZ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη). Η κυβέρνηση επιτέλους φαίνεται να είναι κοντά σε μια απόφαση για την ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ, που θα είναι συγχρόνως και Ευρωπαϊκή. Ευτυχώς τα περισσότερα κόμματα έχουν αντιληφθεί ότι η ΑΟΖ δεν προσφέρεται......... ως θέμα κομματικής αντιπαράθεσης και ορθώς το αντιμετωπίζουν έτσι. Οι ερωτήσεις - φοβίες (καλοπροαίρετες ή όχι) που θέτουν μερικοί μεμονωμένοι Έλληνες (κυρίως αριστερής προέλευσης), αλλά και κάποιοι διπλωμάτες του Υπουργείου Εξωτερικών (όπως προκύπτει από δημοσιεύματα), είναι: 

 Είναι κατάλληλη στιγμή να ανακηρύξουμε την ΑΟΖ; 

Η ερώτηση αυτή φαντάζει, αν όχι παράλογη, αστεία αν λάβουμε υπόψη ότι η ΑΟΖ υπάρχει επίσημα από το 1982 με το «Δίκαιο της Θάλασσας», το οποίο κυρώθηκε από την Ελλάδα με το Ν.2289/1995 «περί υδρογονανθράκων» και τροποποιήθηκε με το Ν.4001/2011. Μετά από τριάντα και πλέον χρόνια απραξίας, υπό το φόβο των πιθανών αντιδράσεων της Τουρκίας, ακόμα εμείς αναρωτιόμαστε αν είναι η κατάλληλη στιγμή για να θεσπίσουμε την ελληνική ΑΟΖ, ενώ ήδη 137 χώρες σε όλο τον κόσμο έχουν ήδη ανακηρύξει τη δικιά τους. 

Αν διακηρύξουμε μονομερώς την ΑΟΖ δε θα αντιδράσει η Τουρκία; 

Ας το ξεκαθαρίσουμε μια και καλή. Άλλο η διακήρυξη της ΑΟΖ που προβλέπεται από το Δίκαιο της Θάλασσας να γίνεται μονομερώς από κάθε κράτος και άλλο η οριοθέτηση που απαιτεί συμφωνία μεταξύ δύο ή και τριών χωρών. Η διακήρυξη της ΑΟΖ δεν είναι καν επικίνδυνη διαδικασία, είναι απλώς θέμα πολιτικής βούλησης. Το περίεργο είναι ότι μερικοί διπλωμάτες υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα σκέπτεται να οριοθετήσει μονομερώς την ΑΟΖ. Πως είναι δυνατόν να μην αντιλαμβάνονται τη διαφορά ανάμεσα σε ανακήρυξη και οριοθέτηση; Στο ίδιο μοτίβο εντάσσονται και διαρροές για δήθεν συντεταγμένες που έχει χαράξει η ελληνική κυβέρνηση για τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και οι οποίες θα επιδοθούν στον ΟΗΕ, ενώ γνωρίζουν ότι αυτό δε μπορεί να γίνει εάν δεν έχει υπάρξει ήδη οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας με τα κράτη που έχει θαλάσσια σύνορα η Ελλάδα, όπως η Τουρκία. 

Ποια η διαφορά της υφαλοκρηπίδας με την ΑΟΖ; 

Από πλευράς απόστασης η υφαλοκρηπίδα μπορεί να φθάσει έως τα 350 ναυτικά μίλια, ενώ η ΑΟΖ τα 200, πλην όμως στη Μεσόγειο Θάλασσα η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ είναι ένα και το αυτό, αφού καμία απόσταση μεταξύ δύο γειτνιαζόντων χωρών δεν υπερβαίνει τα 200 ναυτικά μίλια. Από πλευράς αξιοποίησης η ΑΟΖ υπερτερεί της υφαλοκρηπίδας αφού δεν αφορά μόνο στο έδαφος και στο υπέδαφος του βυθού (πετρέλαιο ή φυσικό αέριο), αλλά και στην αποκλειστική εκμετάλλευση αλιείας και χρήσης των υδάτων γενικότερα (πχ αιολική ενέργεια). Άρα και να μην υπήρχε καθόλου φυσικό αέριο ή πετρέλαιο στην Ελληνική ΑΟΖ, αυτή πρέπει να ανακηρυχθεί μόνο και μόνο για τα αποκλειστικά δικαιώματα της αλιείας και της χρήσης ενέργειας που προκύπτει από τα φυσικά φαινόμενα της επιφάνειας της θάλασσας. 

Μα διαβάζουμε ότι αντιδρούν όλες οι γειτονικές χώρες!

 Ας δούμε τις αντιδράσεις αυτές με τη σειρά αφού επισημάνουμε και πάλι ότι: (1) Η διακήρυξη της ΑΟΖ από μόνη της είναι κενό γράμμα αν δεν ακολουθήσει στη συνέχεια η οριοθέτηση που θα προκύψει από διαπραγματεύσεις με τις γειτονικές χώρες Αλβανία, Ιταλία, Λιβύη, Αίγυπτος, Κύπρος και Τουρκία. (2) Οι έρευνες έχουν δείξει ότι τα αποθέματα στο Αιγαίο είναι μόλις 1,5 δις βαρέλια, στο Ιόνιο 2 δις βαρέλια, ενώ νότια της Κρήτης 10 έως 34 δις βαρέλια (εικόνα Νο2). Ας εξετάσουμε όμως τις αντιδράσεις με τη σειρά που μας ενδιαφέρει να έχουμε διμερείς συμφωνίες ως προς τα κοινά όρια της ΑΟΖ. 

• Αλβανία: Διαβάσαμε ότι τα Τίρανα θα αντιδράσουν ενεργά σε περίπτωση που η Ελλάδα υποβάλει μονομερώς στα Ηνωμένα Έθνη τους χάρτες των θαλασσίων συνόρων με τις γειτονικές της χώρες. Λόγια του αέρα και μόνο για εσωτερική κατανάλωση (πιθανόν λόγω προεδρικών εκλογών), αφού η Ελλάδα ουδέποτε υποστήριξε ότι πρόκειται να καθορίσει τα όρια της ΑΟΖ μονομερώς, αλλά μετά από διμερείς συμφωνίες. Αξίζει βέβαια να επισημάνω ότι συμφωνία μεταξύ Αλβανίας και Ελλάδος υπήρξε στο παρελθόν και ακυρώθηκε για τυπικούς λόγους. 
 • Ιταλία: Έχουμε ήδη οριοθετήσει τη μεταξύ μας υφαλοκρηπίδα από το 1977, οπότε η οριοθέτηση της ΑΟΖ (στα ίδια ακριβώς όρια) είναι μια τυπική τολμώ να πω διαδικασία. 
• Λιβύη: Η σημαντικότερη διαπραγμάτευση κατά τη γνώμη πολλών ειδικών έχει να κάνει με την Τρίπολη, η οποία και πρέπει να αντιμετωπισθεί με ιδιαίτερη προσοχή λόγω της νήσου Γαύδου (εικόνα Νο2), που η ομάδα που χειρίζεται την υπόθεση (Νίκος Λυγερός, Ηλίας Κονοφάγος, κλπ) την έχει περισσή. Υπενθυμίζω ότι η ΑΟΖ της Γαύδου δίνει στην Ελληνική ΑΟΖ 2.428 km2 (!).

 • Αίγυπτος: Αν καθορισθούν τα όρια μεταξύ της Λιβυκής και της Ελληνικής ΑΟΖ, θ’ ανοίξει διάπλατα η οδός για ουσιαστικές διαπραγματεύσεις. Μην ξεχνάμε ότι το οικονομικό συμφέρον δεν έχει φιλίες και όσες επισκέψεις να κάνουν οι Τούρκοι στην Αίγυπτο, το αποτέλεσμα θα είναι θετικό για εμάς. 
 • Κύπρος: Αδυνατώ να βρω έστω και ένα λόγο που δε θα υπάρξει διμερή συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών, πλην όμως δεν είναι του παρόντος. 
• Τουρκία: Η αντίδραση της Τουρκίας, δεν εξέπληξε. Αντιδρά για κάθε τι που έχει σχέση με την Ελλάδα και την Κύπρο. Προσπαθεί με φωνασκίες να «αγοράσει» χρόνο προκειμένου να προωθήσει τις αβάσιμες διεκδικήσεις της. Τα ίδια και χειρότερα έλεγε όταν η «μικρή» Κύπρος ανακήρυξε την ΑΟΖ, αλλά στο τέλος υπέστη μια οδυνηρή διπλωματική ήττα. Μην ξεχνάμε επίσης ότι για να καθορίσουμε όρια με την Τουρκία ή για να ανακηρύξει η Τουρκία δικιά της ΑΟΖ, θα πρέπει πρώτα να υπογράψει το Δίκαιο της Θάλασσας.

Συμπέρασμα - Εκτίμηση

 Μετά την πολύχρονη παθητική αντιμετώπιση θεμάτων εξωτερικής πολιτικής όπως αυτό της Ελληνικής ΑΟΖ, ήρθε η ώρα να απαλλαγούμε από το «ραγιαδισμό», που μας διακατέχει και να κάνουμε προσεκτικά βήματα με πρώτο αυτό της διακήρυξης της ΑΟΖ, η οποία εκτιμάται ότι θα γίνει μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2013. Είναι η πρώτη φορά που οι κινήσεις της Ελλάδος ακολουθούν προωθημένη στρατηγική προσπαθώντας να προβλέψουν και όχι να βρεθούν και πάλι με την πλάτη στον τοίχο. Η διακήρυξη της ΑΟΖ είναι πλέον προ των πυλών. Η αξιοποίηση της μετά από καθορισμό ορίων που θα προκύψουν από διμερείς συμφωνίες, η οικοπεδοποίηση και τέλος τυχόν εξόρυξη πετρελαίου ή φυσικού αερίου, θα βοηθήσει την οικονομική ανάκαμψη της χώρας πλην όμως όχι αμέσως, όπως περιμένουν μερικοί, αλλά μακροπρόθεσμα. Βραχυπρόθεσμα οικονομικά οφέλη μπορούν να προκύψουν όχι με τη διακήρυξη αλλά μετά την οριοθέτηση, λόγω: 
(1). Αλιείας. 
(2). Εκμετάλλευσης των θαλασσίων υδάτων - ρευμάτων για παραγωγή ενέργειας. 
(3). Εκμετάλλευσης, των υπερκείμενων της θάλασσας, ανέμων για παραγωγή ενέργειας.