Κατάσχεση καταθέσεων μέσα σε 10 ημέρες!...

Στο στόχαστρο του ΣΔΟΕ μισθοί, συντάξεις, καταθέσεις!!

 

Από χθές (11-12-2013) τέθηκε σε εφαρμογή η επίθεση στις καταθέσεις όσων έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές, αφού με ένα κλικ η οικονομική υπηρεσία θα μπορεί να δίνει εντολή στην τράπεζα όπου ο οφειλέτης του Δημοσίου έχει λογαριασμό ώστε αμέσως να γίνεται κατάσχεση. 

Οι τράπεζες από τη στιγμή που λαμβάνουν εντολή από το ΣΔΟΕ, την Εφορία ή την Οικονομική Αστυνομία είναι υποχρεωμένες να δώσουν ....>>

τα στοιχεία και εντός 10 ημερών να προχωρήσουν στην κατάσχεση. Επί της ουσίας, η Γενική Γραμματεία Εσόδων και το ΚΕΠΥΟ θα αποστέλλουν ηλεκτρονικά μέσω ΤΕΙΡΕΣΙΑ στις τράπεζες τα κατασχετήρια και αυτές ερευνώντας εάν υπάρχουν υπόλοιπα καταθέσεων του οφειλέτη, θα απαντούν θετικά, θα κατάσχουν τα ποσά που αντιστοιχούν στις οφειλές και θα τα αποδίδουν μέσω ΔΙΑΣ στο Υπουργείο Οικονομικών. 

Αν και τα σχετικά όρια για το ακατάσχετο μισθών και συντάξεων (25% για μισθούς- συντάξεις άνω των 1.000 ευρώ) δεν αλλάζουν, είναι αξιοσημείωτο ότι καθ΄όλη τη διαδικασία ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ Υπουργείου Οικονομικών και τραπεζών, ΔΕΝ προβλέπεται υποχρέωση ενημέρωσης του άμεσα ενδιαφερόμενου, δηλαδή του οφειλέτη, καθώς προφανώς το Υπουργείο Οικονομικών θεωρεί ότι φτάνει και περισσεύει το ειδοποιητήριο κατάσχεσης, που επιδίδεται πριν από την όποια διαδικασία. 

Αξιοσημείωτο είναι, επίσης, ότι το ίδιο το Υπουργείο δεν αποκλείει εκ προοιμίου το ενδεχόμενο να κατασχεθεί ποσό μεγαλύτερο της οφειλής, ενώ το πιο εξοργιστικό είναι ότι σε μια τέτοια περίπτωση, αντί να ακολουθηθεί η αντίστροφη διαδικασία- δηλαδή να πιστωθεί ο τραπεζικός λογαριασμός με το επιπλέον ποσό που κατασχέθηκε- ο οφειλέτης θα πρέπει να τρέχει στη… Δ.Ο.Υ. για να εισπράξει!..  ΠΗΓΗ:

"ΤΟ ΞΕΡΩ ΑΣΤΥΝΟΜΕ,ΑΛΛΑ ΦΟΒΑΜΑΙ"

[Δραματική αυθεντική αστυνομική ιστορία] 
        Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΤΣΙΟΣ

           Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α.

Η Ιστορία διαδραματίστηκε σε επαρχιακό αστυν. Τμήμα της Λάρισας πριν αρκετά χρόνια. Ήταν ένα κρύο χειμωνιάτικο βράδυ και το περιπολικό του γραφείου Ασφαλείας του Τμήματος, προσήγαγε στην υπηρεσία ένα νεαρό ζευγάρι το οποίο συνελήφθη, μετά από αστυν. έλεγχο στο Εθνικό δίκτυο, να κατέχει ποσότητα ηρωίνης,κρυμμένη μέσα στο αυτ/τό τους. Αμέσως ειδοποιήθηκε ο αρμόδιος αξ/κός που επελήφθη της υπόθεσης και ο δ/τής της υπηρεσίας. Έτσι λοιπόν ξεκίνησε η διενέργεια σχηματισμού δικογραφίας με την αυτόφωρη διαδικασία, όπως ακριβώς ορίζει ο σχετικός Νόμος. Το βασικότερο μέρος της δικογραφίας είχε ολοκληρωθεί, την ευθύνη κατοχής και μεταφοράς της ναρκωτικής ουσίας, ως αυτουργός, <<την πήρε πάνω του>> ο φίλος της κοπέλας που ήταν μαζί  και η κοπέλα με βάση τα στοιχεία της σχηματισθείσας δικογραφίας θα κατηγορείτο ως συνεργός και χρήστης.

Η ώρα είχε περάσει, το κρύο είχε αγριέψει, η βροχή έξω δυνάμωνε και έπεφτε ασταμάτητα και <<έδειχνε τα δόντια της>> πηγαίνοντας για χιονόνερο, ενώ η νύχτα περνούσε αργά και βαριά για όλους.

Η συλληφθείσα κοπέλα ήταν νέα, αδύνατη, χλωμή, κουρασμένη, έχοντας όμως μία στάση αξιοπρέπειας και ευγένειας πάνω της. και κρατείτο στο θερμαινόμενο γραφείο του Αξ/κού υπηρεσίας και όχι στο κρατητήριο. Οι αστυνομικοί της πρόσφεραν καφέ  μαζί με το  τσιγάρο  που ζήτησε. Ο Δ/της ζήτησε η κοπέλα να παρουσιασθεί στο γραφείο του, που ομοίως είχε θέρμανση, όπως και έγινε. Η αρχή ήταν αμήχανη, σιωπηρή και διστακτική από την νεαρή κοπέλα, η οποία όμως δεν έδειχνε τρομαγμένη, ήταν όμως χλωμή, κουρασμένη και κάπου <<χαμένη>>. Την σιωπή των πρώτων δευτερολέπτων <<έσπασε>> ο Δ/τής, που την ρώτησε αν φοβάται.

--Δεν τρομάζω κύριε Διοικητά από σας. Ήξερα ότι κάποτε αυτό θα μου συνέβαινε. Θα ακολουθήσω τον δρόμο και τη μοίρα μου και θα περάσω ότι θα μου συμβεί Ακόμη και την <<στενή>>, ίσως να είναι καλύτερα για μένα σε αυτό το κατάντημά μου, απάντησε στωικά. Κρυώνω όμως, κρυώνω πολύ.

--Στέλιο, φέρε σε παρακαλώ, μια κουβέρτα.--- Ευχαριστώ κύριε διοικητά.. ---Θέλεις να σου προσφέρω κάτι ζεστό; ---Δεν θέλω, ήπια στο άλλο γραφείο. Τσιγάρο θέλω. Μπορείς να μου δώσεις; Το έχω ανάγκη. ----Θα σου δώσω Μαρία. Πάρε όλο το πακέτο. Για πες μου τώρα Μαρία, ποιά είσαι τελικά; Πώς έφθασες ως εδώ;  Τι να σου πω αστυνόμε. Άφησέ τα καλύτερα και τι θα βγει; ---Τίποτα, αν έτσι νομίζεις. ----Μέχρι το πρωί όμως θα πρέπει να ειδοποιήσουμε τους γονείς σου. Αστυνόμε το περιμένουν από μέρα σε μέρα, ότι κάποια στιγμή θα χτυπήσει το τηλέφωνό τους, είτε από την αστυνομία, η από το νοσοκομείο, η από γραφείο κηδειών... Ξέρω ότι πεθαίνω κάθε μέρα και μαζί με μένα πεθαίνω και την οικογένειά μου. Οι γονείς μου είναι πολύ καλοί άνθρωποι.Και οι δύο τους είναι ------------,προέρχομαι από ένα ευκατάστατο και πολύ καλό σπίτι. έχω μία αδελφή που ευτυχώς δεν έχει καμία σχέση με εμένα και την <<παραμυθά>> μου [το ναρκωτικό στη γλώσσα των χρηστών] και φοβάμαι ότι <<θα τους στείλω>> πριν από μένα ίσως. Κάθε μέρα στο σπίτι <<έχουμε κηδεία>>. έμπλεξα όταν σπούδαζα  --------στη Θεσ/νίκη και τώρα έχω  μπει βαθιά. Το ξέρω ότι κάποια μέρα ίσως πεθάνω <<πάνω στην πρέζα>> και φοβάμαι να πεθάνω, αλλά δεν μπορώ, είμαι αδύναμη, δεν έχω ψυχικές δυνάμεις, είμαι απόλυτα εξαρτημένη από αυτόν τον <<διάολο>>, τον <<νιρβάνα>> μου. ------Γιατί Μαρία δεν προσπάθησες να ξεφύγεις από αυτό το μονοπάτι, αφού γνωρίζεις το μέλλον σου, να ακολουθήσεις κάποια θεραπευτική αγωγή,  η να καταφύγεις σε θεραπευτική κοινότητα;  Οι γονείς σου φαντάζομαι ότι  θα σε στηρίξουν. Θα με στηρίξουν κύριε διοικητά, άλλωστε πολλές φορές έχουν ζητήσει βοήθεια ψυχολόγου. Εγώ όμως είμαι το πρόβλημα, είμαι εξαρτημένη. ----Μαρία δεν είμαι κατηχητής, αλλά θα πρέπει να προσπαθήσεις. Να κάνεις μια αρχή, είναι πολύ κρίμα, είσαι νέα και φαίνεσαι γερασμένη, η ζωή είναι μπροστά σου. -----Ξέρεις Αστυνόμε ότι έχει να μου έλθει <<περίοδος>> τέσσερα χρόνια; Ίσως αύριο το ξανασκεφθώ  και να το τολμήσω, αλλά φοβάμαι, φοβάμαι πολύ, μήπως ξαναγυρίσω. Μαρία πρέπει να αγωνισθείς, πρέπει να προσπαθήσεις, ξέρω ότι χρειάζεται πολύ μεγάλη θέληση, αλλά επειδή είσαι μορφωμένη κοπέλα, θα σου θυμίσω αυτό που είχε πει ο Μπρέχτ, ότι όποιος αγωνίζεται μπορεί και να χάσει, όποιος όμως δεν αγωνίζεται έχει ήδη χάσει. Καλά τα λες αστυνόμε, αλλά εγώ τώρα βλέπω φαντάσματα και σκελετούς. Κρυώνω, κρυώνω πολύ, τρέμω,  είπε κουλουριασμένη στην πολυθρόνα . Είχαν ήδη αρχίσει τα συμπτώματα του συνδρόμου της στέρησης. Ο Δ/τής έδωσε εντολή να μεταφερθεί η κοπέλα στο Κέντρο Υγείας, για να της παρασχεθεί ιατρική βοήθεια, αφού το πρωί θα ακολουθούσε η υπόλοιπη δικονομική συνέχεια.

Η κοπέλα την επομένη, μετά την απολογία της στον εισαγγελέα αφέθηκε ελεύθερη μέχρι την δίκη. Ο φίλος της προφυλακίσθηκε. Οι γονείς της σε άθλια ψυχολογική κατάσταση. Ίσως το μόνο θετικό για αυτούς ήταν η προφυλάκιση του φίλου της. Ο πατέρας της εκμυστηρεύτηκε ότι κάποια στιγμή σκέφθηκε σοβαρά να πάρει όπλο και να σκοτώσει τον φίλο της κόρης του και ας πήγαινε φυλακή, γιατί όταν η Μαρία γύριζε σπίτι, αυτός την ακολουθούσε και την εκβίαζε να επιστρέψει κοντά του, πράγμα που πετύχαινε, με <<όπλο>> την εξάρτησή της.....

Δεν γνωρίζω το μέλλον της κοπέλας. Πάντα όμως ήθελα να ελπίζω ότι η Μαρία θα συναντούσε ξανά τη ζωή.-

ΥΣ. Το όνομα της Μαρίας δεν είναι το πραγματικό.

Νέες δραματικές περικοπές στον ΕΟΠΥΥ!!!! Κόβονται φάρμακα, αυξάνονται νοσήλια, εξετάσεις....

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ:

΄Εκρηξη εγκληματικότητας. Ανάγκη άμεσης αντιμετώπισης

                                           Γράφει ο Σωτ.Αθ.Μουντζούρης

Οι συνθήκες, για την έξαρση της εγκληματικότητας στην χώρα μας, είναι  κατάλληλες.

Βασικότερη αιτία  της οξυμένης  εγκληματικότητας είναι η οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση που μαστίζει την πατρίδα μας.

Καθημερινά  υπάρχουν κρούσματα  διαφόρων  εγκλημάτων, κυρίως κατά της ιδιοκτησίας (κλοπές, απάτες, ληστείες κλπ) και σύμφωνα με την Αστυνομία  η εγκληματικότητα  σήμερα δεν είναι  μόνο ποσοτική [δηλαδή αύξηση στους αριθμούς: π.χ.Ληστείες,αύξηση 120% (υπερδιπλάσιες το 2011 από  εκείνες του 2010),οι κλοπές  αυξημένες κατά 6.000 ( 7% έναντι του 2010)],αλλά και ποιοτική, όπως η επιλογή εύκολων και απροστάτευτων στόχων (σπίτια, ηλικιωμένοι, μεμονωμένα άτομα, καταστήματα, τράπεζες, πρατήρια υγρών καυσίμων, περίπτερα κλπ),καθώς και η θρασύτητα  και η χωρίς οίκτο  τέλεση  της πράξης.

Τα στοιχεία που έρχονται στην δημοσιότητα, όπως αυτά αναφέρονται στις στατιστικές   της Ελληνικής Αστυνομίας,αν και εμφανώς αυξητικά της γενικής εγκληματικότητας, δεν  αντικατροπτίζουν την πραγματικότητα και τούτο διότι αυτή δεν είναι δυνατόν να καταγραφεί αντικειμενικά (απόκρυψη στοιχείων κατά κατηγορία αδικημάτων, απροθυμία καταγγελιών κλπ).

Εξ`άλλου, σύμφωνα με την εγκληματολογική αρχή και το αξίωμα «της κορυφής του παγόβουνου»,βεβαιότητα υπάρχει μόνο  για την κορυφή, την θεατή λεγόμενη πλευρά, ενώ η αθέατη εγκληματικότητα είναι  σαφώς μεγαλύτερη  εκείνης που φαίνεται.

Πριν αναφερθούμε σε ενδεικτικά στοιχεία,εξ αρχής πρέπει να σημειωθεί ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν είναι μόνο  αστυνομική,ούτε μόνο αστυνομική και δικαστική. Είναι και θέμα οργάνωσης τους κράτους και θεσμικής θωράκισης των αρμοδίων οργάνων του (Αστυνομίας και Δικαιοσύνης).

Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, συλληφθέντες από την Αστυνομία για σοβαρά αδικήματα κακοποιοί (διαρρήξεις, ληστείες, απάτες κλπ),που δρούσαν  συστηματικά και οργανωμένα (λεγόμενες εγκληματικές συμμορίες ή σπείρες) ενώ οδηγήθηκαν στην  Δικαιοσύνη μετά της σχηματισθείσας σε βάρος αυτών δικογραφίας, αφέθηκαν ελεύθεροι με χρηματική εγγύηση και στην συνέχεια  εξαφανίσθηκαν χωρίς να καταβάλουν το  χρηματικό ποσό που ορίσθηκε, συνεχίζοντες έτσι την  παράνομη και επικίνδυνη για  την κοινωνία δράση τους.

Δράστες ληστειών και άλλων εγκληματικών πράξεων  που εκτίουν διάφορες ποινές, λαμβάνουν άδεια (!!) για να …μην επιστρέψουν, συνεχίζοντες και πάλιν την διάπραξη των ιδίων ή συναφών  παρανόμων πράξεων.

Τα παραπάνω στοιχεία  καταδεικνύουν την ύπαρξη ενός προβλήματος που πρέπει να αντιμετωπισθεί και βέβαια δεν  ισχυρίζεται κανείς ότι το σύνολο των περιπτώσεων  «αδείας κρατουμένων» είναι προβληματική.

΄Ένα άλλο  πρόβλημα, που συντελεί στην  μη ικανοποίηση του περί δικαίου αισθήματος είναι η βραδύτητα απονομής της δικαιοσύνης. 

 Όταν π.χ. 7.000 κακουργηματικές πράξεις (εξιχνιασθείσες ασφαλώς και όχι  « κατ` αγνώστων») στοιβάζονται (αδίκαστες) στα γραφεία  των δικαστηρίων εδαφικής αρμοδιότητας του Εφετείου Αθηνών, διότι οι Εισαγγελείς και οι Δικαστές  αδυνατούν να τις διαχειριστούν, λόγω φόρτου εργασίας που  καθυστερεί την ολοκλήρωση της ανάκρισης και την εισαγωγή  των υποθέσεων στο  ακροατήριο για την εκδίκασή τους, δείχνει το μέγεθος και την σοβαρότητα προβλήματος.

Οι διαπιστώσεις μόνον δεν αρκούν, εάν δεν ληφθούν και  τα αναγκαία για την επίλυση του προβλήματος μέτρα. Πρέπει όμως να ληφθούν και θα ληφθούν εφ΄ όσον βρεθούν ,ύστερα από  μελέτη ειδικών  επιστημόνων και  εμπειρογνωμόνων και  να εφαρμοσθούν με επιτυχία..

Ένα μέτρο, όπως  φαίνεται και από τα αιτήματα των δικαστών και νομικών της χώρας, μπορεί να είναι ο εκσυγχρονισμός των Δικαστικών Υπηρεσιών με την εισαγωγή της ηλεκτρονικής  τεχνολογίας σ` αυτές. Η ηλεκτρονική καταχώρηση των δικογραφιών, όπως σε άλλες Ευρωπαϊκές πόλεις, θα βοηθήσει στην  ταχύτερη επεξεργασία των στοιχείων, στην εργασιακή ελάφρυνση των χειριστών και στην συντομότερη  εκδίκαση των υποθέσεων από τα αρμόδια Δικαστήρια.

Η προσωρινή κράτηση δεν μπορεί βέβαια να είναι ένα γενικευμένο μέτρο (π.χ. για όλους τους κατηγορουμένους),χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο τρόπος τέλεσης του αδικήματος,η επικινδυνότητα του κατηγορουμένου και το τεκμήριο της αθωότητας Ούτε μπορεί να λειτουργήσει ως προληπτικός μηχανισμός ,διότι οι φυλακές δεν αντέχουν τον-κατά πολλές χιλιάδες- εγκλεισμό όλων των συλληφθέντων. Μπορεί, όμως, να ευρεθεί ένας  τρόπος επιτήρησης(ηλεκτρονικής) και περιορισμού του κατηγορουμένου για σοβαρές εγκληματικές πράξεις, μικρότερης βαρύτητας εκείνων  για τις οποίες δικαιολογείται η προσωρινή κράτηση (προφυλάκιση),ώστε να  περιορίζεται η κίνησή του και να  ελέγχεται  η αξιόποινη συμπεριφορά του.

Η  οργάνωση των Δικαστηρίων και η αντιμετώπιση της  βραδύτητας εκδίκασης σοβαρών ποινικών αδικημάτων πρέπει να αποτελέσουν προτεραιότητα για  την αντικατάσταση του πεπαλαιωμένου  συστήματος που αποτελεί παθογένεια  στην  διαδικασία απονομής της  δικαιοσύνης.

Όσον  αφορά την πρόληψη, σημαντική είναι η ευθύνη της  Αστυνομίας για συνεχή και εμφανή  παρουσία στην πόλη και στην ύπαιθρο, τακτικούς ελέγχους υπόπτων, σοβαρή εκπαίδευση, οργάνωση και αποτελεσματικότητα του μάχιμου προσωπικού της και την εμπέδωση  του αισθήματος ασφαλείας των πολιτών.

Δεν  είναι δυνατόν οι κακοποιοί να υπερέχουν, σε  εξοπλισμό και μέσα, των εντεταλμένων -για την αντιμετώπισή τους  και την επιβολή της έννομης τάξης –αστυνομικών  υπαλλήλων.

Η πολιτεία οφείλει, να ενισχύσει και να συμπαρασταθεί στην Ελληνική Αστυνομία με κάθε  τρόπο , μέσον και κόστος, στον αγώνα της για πάταξη  της εγκληματικότητας, που στην πραγματικότητα είναι αγώνας προάσπισης του  υψίστης αξίας  κοινωνικού αγαθού της δημόσιας τάξης και ασφάλειας των πολιτών.

Λάρισα, 26 Μαρτίου 2012