Όλοι χρωστούν στους...ανύπαρκτους!...

Δέκα ερωτήματα που καλό είναι να μας προβληματίσουν, σχετικά με τις σκοπιμότητες της παγκόσμιας οικονομίας και των κέντρων που την ελέγχουν. Διαβάστε τα ερωτήματα και πιθανόν να σας απαντηθούν αυτόματα πολλές απορίες, άσχετα αν αυτές δεν απαντώνται από τους "αρμόδιους"...

 Ερωτήσεις που δεν απαντώνται:

Ερώτηση 1: Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ να σωθούν, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς; 

Ερώτηση 2: Πως γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να " ξετινάξει" μία χώρα; 

Ερώτηση 3: Πως γίνεται να χρωστάνε 29% του ΑΕΠ του το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν και τα Αραβικά εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές πετρελαίου; 

Ερώτηση 4: Πως γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή καθαρίστρια σε νοσοκομείο (περίπου το 2000) να πληρώνεται με 2000 ευρώ μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα καρβουνο-εργοστάσια της ΔΕΗ) ένας "υψηλόμισθος" τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης, ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία; 

Ερώτηση 5:Πως γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές; Ένα πραγματικό παράδειγμα από εκεί: Γνωστός μου μετακόμισε στην Νορβηγία πριν δύο χρόνια. Προσέξτε τώρα τι "έπαθε" εκεί: α) Έπιασε δουλειά σε κουζίνα εστιατορίου σαν ανειδίκευτος και έπαιρνε 2.500 ευρώ τον μήνα μισθό! β) Μετά τρεις μήνες στην δουλειά δήλωσε ότι ήταν "ψυχικά κουρασμένος" και του έδωσαν αμέσως άδεια 15 ημερών! γ) Με τις επιστροφές φόρων (κάτι σαν το δικό μας δώρο) πήγε μαζί με την γυναίκα του στο Θιβέτ διακοπές. δ) Τώρα είναι άνεργος (με την δικαιολογία ότι ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ εκεί που δούλευε!) και για δύο χρόνια παίρνει 1700 ευρώ τον μήνα! Ερώτηση 6: Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα 13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά ανησυχούν για τα 500 δις που χρωστάμε εμείς; 

Ερώτηση 7: Πως γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της γης χρωστάει το 98% των χρημάτων του; 

Ερώτηση 8: Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να "αντέχουν" να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα; 

Ερώτηση 9: Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα; 

Ερώτηση 10: Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους; Τελικά μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχος; 

Καθηγητής Κ.Τοκμακίδης (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης).

Θα μας καταπιεί το χρέος!!

Οφείλουμε 29.318 ευρώ ο καθένας!

Μεγαλύτερο θα είναι το... κεφαλήν Χρέος το 2022, όταν δηλαδή σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Τρόικας το Δημόσιο Χρέος θα έχει μπει σε... βιώσιμη τροχιά, καθώς κάθε Έλληνας, χωρίς την παραμικρή εξαίρεση, από τα νήπια έως τους γέροντες, θα χρωστάει κάτι παραπάνω από 26.300 ευρώ, όταν το 2008 το χρέος που αναλογούσε ήταν περίπου 23.900 ευρώ! 

Αυτό σημαίνει πολύ απλά ότι παρά τα δύο «κουρέματα» (PSI και επαναγορά ομολόγων), παρά τις αιματηρές περικοπές μισθών και συντάξεων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, παρά τα ατελείωτα φορολογικά χαράτσια σε εισόδημα και ακίνητα, παρά την κατάργηση των φοροαπαλλαγών ακόμα και για τα παιδιά, παρά την αύξηση των έμμεσων φόρων, παρά τις χιλιάδες απολύσεις, παρά τις .....>>

εκατοντάδες χιλιάδες των ανέργων, παρά το ξεχαρβάλωμα των εργασιακών σχέσεων, παρά τη δραματική αύξηση των ποσοστών φτώχειας, παρά το γενικό ξήλωμα του Κοινωνικού Κράτους, το Χρέος θα βρίσκεται σε υψηλότερα επίπεδα από αυτά που είχε η Ελλάδα πριν καν φανταστεί το 2008 την περιπέτεια που θα περάσει στα χρόνια που θα ακολουθούσαν! 

Εάν έμενε κανείς στην εικόνα που δίνει η τελευταία Έκθεση Βιωσιμότητας, όπως αυτή ενσωματώνεται στην Έκθεση του ΔΝΤ, θα έλεγε ότι κάνοντας έναν κύκλο 14 ετών -από το 2008 έως το 2022- το Χρέος μπαίνει επιτέλους σε... τροχιά σταθερής πτώσης, καθώς ξεκινώντας από τα επίπεδα του 112,9% του ΑΕΠ και φτάνοντας φέτος στο 175,7% του ΑΕΠ, μειώνεται σταθερά εφεξής, φτάνοντας στο 113,6% του ΑΕΠ το 2022. Ωστόσο αυτή η εικόνα αυτή είναι μάλλον πλασματική, καθώς χρησιμοποιεί ως στοιχείο... καλλωπισμού το ΑΕΠ, το οποίο καλώς εχόντων των πραγμάτων θα αυξάνεται, με αποτέλεσμα το κλάσμα να μικραίνει. Η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική εάν αναζητήσει κανείς την προοπτική του Χρέους σε απόλυτους αριθμούς, καθώς το 2022 θα είναι περίπου κατά 23 δισ. ευρώ υψηλότερο από αυτό του 2008, ενισχύοντας την άποψη όσων υποστηρίζουν ότι η συνταγή του Μνημονίου είναι απολύτως αποτυχημένη, εάν στόχευε μόνο στον περιορισμό του Χρέους. 

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, της EUROSTAT και του ΔΝΤ, το Χρέος της Ελλάδας το 2008 ήταν στα επίπεδα των 263,3 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα κάθε Έλληνας να επιβαρύνεται από... γεννησιμιού του με 23.936 ευρώ. Δύο χρόνια αργότερα κι ενώ η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου είχε υπογράψει το πρώτο Μνημόνιο, το Χρέος έφτασε στα 329,5 δισ. ευρώ με αποτέλεσμα το «βάρος» για κάθε Έλληνα να φτάνει στις 29.954 ευρώ. Ποια είναι η εικόνα φέτος; Το Χρέος θα φτάσει στα 322,5 δισ. ευρώ και ο κάθε Έλληνας θα επιβαρύνεται με 29.318 ευρώ, δηλαδή περίπου όσα χρωστούσε πριν από 3 χρόνια, παρά το ότι έχει μεσολαβήσει μια «καταιγίδα» μέτρων λιτότητας και το σημαντικότερο παρά το ότι έχει γίνει «κούρεμα» των ομολόγων σε δύο φάσεις, ως αποτέλεσμα του δεύτερου Μνημονίου και του δεύτερου δανείου από την Τρόικα. Το 2020, που είναι η πρώτη χρονιά ορόσημο σύμφωνα με τη Τρόικα καθώς σύμφωνα με τις προβλέψεις τότε η Ελλάδα θα μπορέσει ή θα πρέπει να έχει πλήρη πρόσβαση στις αγορές, το Χρέος υπολογίζεται ότι (εάν βέβαια όλα πάνε καλά στους υπολογισμούς που έχουν γίνει με το ΑΕΠ) θα βρίσκεται στα 291,4 δισ. ευρώ και ο κάθε Έλληνας θα χρωστάει περίπου 26.490 ευρώ, ενώ δύο χρόνια αργότερα -το 2022- που είναι το βασικό ορόσημο σύμφωνα με το ΔΝΤ για να χαρακτηριστεί το ελληνικό Χρέος βιώσιμο, θα βρίσκεται στα 289,7 δισ. ευρώ, με τον κάθε Έλληνα να χρωστάει 26.330 ευρώ. 

Οι... φωστήρες του ΔΝΤ και οι γκάφες τους: 

Το δυστύχημα είναι ότι ακόμα και αυτοί οι δυσοίωνοι υπολογισμοί μπορεί να αποδειχθούν υπερφιλόδοξοι, καθώς όλες οι έως τώρα εκτιμήσεις της Τρόικας για τις βασικές παραμέτρους εξέλιξης του Χρέους, αποδείχθηκαν παντελώς εσφαλμένες. Και δεν είναι μόνο η γκάφα των πολλαπλασιαστών, που απειλεί με πλήρη ανατροπή τον σχεδιασμό της Τρόικας και βέβαια της ελληνικής κυβέρνησης, είναι και η νέα παραδοχή των... φωστήρων του ΔΝΤ που παραδέχθηκαν ότι είχαν υπερεκτιμήσει τις προοπτικές του ΑΕΠ. Όσο, δε, για τη... ρουκέτα των 50 δισ. ευρώ από την πώληση περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού Δημοσίου, που οδήγησε στη πόρτα της εξόδου τον πρώην επικεφαλής του κλιμακίου της Κομισιόν, έχει γίνει το πλέον κακόγουστο ανέκδοτο, αφού θεωρείται πλέον ότι θα είναι ευτύχημα εάν μπορούν να εισπραχθούν 20- 22 δισ. ευρώ μέσα στην επόμενη 10ετία. 

Ειδικά όσον αφορά στα σενάρια που έχουν εκπονήσει τα τεχνικά κλιμάκια της Τρόικας για το ΑΕΠ, προβλέπουν κατ' αρχήν οριακή ανάπτυξη από την επόμενη χρονιά (ήδη ο ΟΟΣΑ έχει προβλέψει ύφεση και για το 2014) αλλά και ρυθμούς σταθερά κοντά στα επίπεδα του 2% από το 2017 και μετά, ενώ υποτίθεται ότι θα έχει προηγηθεί η διετία 2015- 2016 με ρυθμούς 2,9% και 3,7% αντιστοίχως. Αυτές οι προβλέψεις, σε συνδυασμό με τις προβλέψεις για την προοπτική του πληθωρισμού (αποπληθωριστή ΑΕΠ), δίνουν ένα σταθερό αποτέλεσμα αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ κατά περίπου 4% ετησίως, ενισχύοντας την άποψη κάποιων αναλυτών ότι η Τρόικα κατέληξε στο σενάριο βιωσιμότητας του Χρέους ξεκινώντας... ανάποδα, «κουμπώνοντας» δηλαδή τον επιθυμητό στόχο του Χρέους στους αναγκαίους ρυθμούς ανάπτυξης αντί να υπολογίσει ποια είναι η πραγματική προοπτική του Χρέους με βάση ρεαλιστικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Μόνο τυχαία δεν είναι, άλλωστε, η επισήμανση του ΔΝΤ ότι εάν τελικά οι ρυθμοί ανάπτυξης είναι 1% χαμηλότεροι κατά μέσο όρο από το βασικό σενάριο, τότε το Χρέος δεν θα έχει υποχωρήσει στο 124% του ΑΕΠ το 2020, αλλά θα βρίσκεται στο 134% με μόνο μέτρια προοπτική περαιτέρω υποχώρησης! 

Το... κατά κεφαλήν Χρέος με αριθμούς 2008: 

23.936 ευρώ 2009: 

27.245 ευρώ 2010: 

29.954 ευρώ 2013: 

29.318 ευρώ 2017: 

28.463 ευρώ 2020: 

26.490 ευρώ 2022: 26.336 ευρώ 

Η πορεία του Χρέους 2008: 

263,3 δισ ευρώ 2009: 

299,7 δισ ευρώ 2010: 

329,5 δισ ευρώ 2013:

322,5 δισ ευρώ 2017: 

313,1 δισ ευρώ 2020: 

291,4 δισ ευρώ 2022: 289,7 δισ ευρώ ΠΗΓΗ:

Το Δ.Ν.Τ. ζητά νέα μείωση μισθών (!)

Σήμερα έσκασε η βόμβα πως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προκειμένου να δώσει την έγκριση του για την εκταμίευση της δόσης, ζητά από την Ελλάδα να προχωρήσει σε περαιτέρω μείωση του εργασιακού κόστους, δηλαδή νέες μειώσεις μισθών! Λίγες ώρες μετά το κακό μαντάτο, οι Βρυξέλλες, σε μια προσπάθεια καθησυχασμού, εκτιμούν πως στην έκθεση της Τρόικας για την Ελλάδα που αναμένεται να παρουσιαστεί τη Δευτέρα δεν θα συμπεριλαμβάνεται πρόταση για μείωση του κατώτατου μισθού. Υψηλόβαθμος αξιωματούχος της Κομισιόν ανέφερε ότι πρόθεση είναι η υλοποίηση πιλοτικού προγράμματος για τη διασφάλιση ελάχιστου εισοδήματος, που, εφόσον πετύχει, θα διευρυνθεί για το σύνολο των πολιτών. Αν και ο ίδιος αναγνώρισε πως θα υπάρξει δημοσιονομικό κενό έως τα τέλη του 2014 ύψους 3,8 -4 δισ. ευρώ στο ελληνικό πρόγραμμα, ωστόσο ξεκαθάρισε πως το ζήτημα αυτό αναμένεται να επιλυθεί......>>

το ερχόμενο φθινόπωρο στο πλαίσιο της επόμενης αξιολόγησης που θα αρχίσει το Σεπτέμβριο. Ο αξιωματούχος σημείωσε ότι το κενό δεν είναι τόσο μεγάλο και εκτίμησε πως μπορεί να καλυφθεί. Όσον αφορά το ελληνικό χρέος, ο αξιωματούχος τόνισε πως «από τον Απρίλιο του 2014 θα ανοίξει η συζήτηση για ελάφρυνση του ελληνικού δημόσιου χρέους», ενώ μιλώντας για το έλλειμμα, εκτίμησε τόνισε πως «βρισκόμαστε σε καλό δρόμο». Πάντως, ο ανώτατος αξιωματούχος των Βρυξελλών αν και αναγνώρισε πως έχει σημειωθεί πρόοδος στο θέμα των κλειστών επαγγελμάτων, στην απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας στον τραπεζικό τομέα και στις αποκρατικοποιήσεις, τόνισε ότι πρέπει να δοθεί έμφαση στη διοικητική μεταρρύθμιση καθώς η Τρόικα θεωρεί ότι η Αθήνα έχει μείνει πίσω. Η ίδια πηγή δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη "μάστιγα" της ανεργίας που απειλεί επικίνδυνα την Ελλάδα, τονίζοντας μάλιστα πως λαμβάνονται μέτρα για τη δημιουργία προγραμμάτων προς όφελος 50.000 ανέργων το δεύτερο εξάμηνο του 2013, με χρηματοδότηση από τα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ, αλλά και προγράμματα για 350.000 νέους. Τέλος, σχολιάζοντας το καυτό θέμα της κινητικότητας, ο αξιωματούχος της Κομισιόν έκανε λόγο για πρόοδο σε ποσοτικό επίπεδο και ότι πλέον υπάρχει ανάγκη για πρόοδο και σε ποιοτικό επίπεδο. Από το τέλος του 2010 έως το τέλος του 2012 έχουν αποχωρήσει 120.000, δηλαδή το μεγαλύτερο μέρος από τους 150.000 που θα πρέπει να αποχωρήσουν έως το 2015, σημείωσε. Ο αξιωματούχος τόνισε ότι στο τέλος Σεπτεμβρίου θα πρέπει να υπαχθούν στο σχέδιο κινητικότητας άλλοι 12.500 υπάλληλοι, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος των 25.000 έως το τέλος του 2013. ΠΗΓΗ:

Αντισυνταγματική η μείωση μισθών

Αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) αλλά και αντίθετη στις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας κρίθηκαν, με μια απόφαση των πολιτικών δικαστηρίων, που ανατρέπει τα έως σήμερα δεδομένα, οι δύο μνημονιακοί νόμοι 3833/2010 και 3845/2010 που επέβαλαν μείωση των αποδοχών, των επιδομάτων, κ.λπ. των εργαζομένων στο Δημόσιο τομέα.

Είναι η πρώτη απόφαση των πολιτικών δικαστηρίων που έρχεται σε ευθεία αντιπαράθεση με την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε ότι οι μνημονιακοί περιορισμοί στις αποδοχές, δώρα, κ.λπ. των εργαζομένων είναι συμβατοί με τις επιταγές του Συντάγματος και την Ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία.

Ειδικότερα, η απόφαση αναφέρει ότι τόσο ο νόμος 3833/2010 που αφορά τα επείγοντα μέτρα αντιμετώπισης της δημοσιονομικής κρίσης, όσο και ο νόμος 3845/2012 για τα μέτρα εφαρμογής του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη μέλη της Ζώνης του Ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό ταμείο (ΔΝΤ), είναι αντίθετοι στα άρθρα 4, 22, 23, 25, 28 και 106 του Συντάγματος, στο άρθρο 11 της ΕΣΔΑ και στις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας 151/1978 και 14/1981.

Υπογραμμίζεται στη δικαστική αυτή απόφαση ότι τα μέτρα που επιβλήθηκαν σε βάρος των εργαζομένων πραγματοποιούν ανεπίτρεπτη επέμβαση στη συλλογική αυτονομία με αποτέλεσμα να καταλύουν τα άρθρα 22 και 23 του Συντάγματος, ενώ δεν συνοδεύονται από αντισταθμιστικά μέτρα, όπως είναι η μείωση των τιμών και των φόρων. Αντίθετα, μάλιστα, προσθέτει η απόφαση, επιβλήθηκαν φοροεισπρακτικού χαρακτήρα μέτρα. Ακόμη, σημειώνεται στην δικαστική απόφαση, ότι παραβιάζεται και το άρθρο 4 του Συντάγματος (περί ισότητας), καθώς έγινε μείωση ίδιου ύψους στις αποδοχές τόσο των υψηλόμισθών όσο και των χαμηλόμισθων.

Η επίμαχη απόφαση δημοσιεύθηκε στο νομικό περιοδικό «Επιθεώρησης Εργατικού Δικαίου» (τεύχος 10/2012) και είναι του Ειρηνοδικείου Αθηνών (599/2012) με ειρηνοδίκη τη Σταυρούλα Κουτρουβίδα. Στη Δικαιοσύνη είχαν προσφύγει οι εργαζόμενοι στην Ανώνυμη Εταιρεία ΣΤΑΣΥ» (πρώην ΑΜΕΛ Α.Ε.) η οποία είναι θυγατρική της «Αττικόν Μετρό Α.Ε.» και ανήκει στον Δημόσιο τομέα.

Πηγή: ΑΜΠΕ

12 επικίνδυνα αντιμνημονιακά ψέμματα - και η πολύ πικρή αλήθεια.....

Επειδή πρέπει να ακούμε και τον αντίλογο.....

Ψέμμα Πρώτο

Όπου έχει αναλάβει το ΔΝΤ βύθισε την οικονομία στην ύφεση.

Το ΔΝΤ από τις 20 χώρες που έχει χρηματοδοτήσει οι 13 αναπτύχθηκαν και οι 2 τώρα βρίσκονται στους G20(Τουρκία, Βραζιλία).

Ο άλλες 7 απλά δεν εφάρμοσαν το σταθεροποιητικό πρόγραμμα (βλέπε Ελλάδα).
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι της Αγγλίας το 1979 που μπήκε στο ΔΝΤ και εφαρμόζοντας πολιτικές απελευθέρωσης της αγοράς, γνώρισε την μεγαλύτερη ανάπτυξη της ιστορίας της.

Ψέμμα Δεύτερο

Θα μπορούσαμε να χρηματοδοτηθούμε από την Ρωσία.

Όχι μόνο δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ αυτό, αλλά πρέπει να γνωρίζουμε ότι η Ρωσία είναι από τα μέλη του ΔΝΤ που έφερε αντίρρηση για το ύψος της βοήθειας προς την Ελλάδα σαν μη συμφέρουσα επένδυση.

Η περίπτωση της Λευκορωσίας είναι χαρακτηριστική, ενώ βγήκε από τις αγκάλες του ΔΝΤ, στράφηκε σε δανεισμό στη Ρωσία, η οποία της δάνεισε λιγότερα με μεγαλύτερο επιτόκιο και με επαχθέστερους όρους όπως το ξεπούλημα όλων των υποδομών τους σ΄ αυτήν.

Δείγμα των προθέσεων της είναι ότι αρνείται να πουλήσει πετρέλαιο επί πιστώσει στα ελληνικά Διυλιστήρια, δηλ. σε κερδοφόρες και φερέγγυες επιχειρήσεις. Και για να δείξουμε το ανεδαφικό του παραπάνω ισχυρισμού, η Ρωσία θα μπορούσε να αγοράσει ελληνικά ομόλογα από την ελεύθερη αγορά, απλά δεν το ΄κανε.

Ψέμμα Τρίτο

Θα μπορούσαμε να χρηματοδοτηθούμε από την Κίνα.

Αυτό είναι το δεύτερο σκέλος της πλάνης ότι αρνηθήκαμε να αναλάβει το χρέος μας η Κίνα και οι προδότες πολιτικοί μας, μας έριξαν στην μέγγενη του ΔΝΤ.
Η Κίνα όπως και η Ρωσία, όπως είπαμε θα μπορούσαν να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα από την ελεύθερη αγορά, χωρίς να υπάρχει διακρατική συμφωνία.
Δεν το έκαναν γιατί απλά δεν ρισκάρουν τα λεφτά τους σε μια αναξιόπιστη οικονομία.
Πρέπει να γνωρίζουν οι μυθοπλάστες της ελληνικής πραγματικότητας ότι η Κίνα έχει δικό της οίκο αξιολόγησης, ο οποίος υποβαθμίζει συνεχώς την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδος.

Με λίγα λόγια, όχι δεν θέλει να μας δανείσει, αλλά συμβουλεύει και τους άλλους να μην το κάνουν.

Είναι πράγματι αφελείς αυτοί που πιστεύουν, πως η Κίνα θα αναλάμβανε το χρέος μας για να περνούν οι Έλληνες καλά, όταν από τα αποθεματικά της δεν τροφοδοτεί ανάγκες του δικού της λαού;

Ψέμμα Τέταρτο

Οι δανειστές μας είναι στυγνοί τοκογλύφοι.

Αυτοί που δανείζουν, μας δανείζουν για να κερδίσουν, αυτό είναι ξεκάθαρο. Το ύψος του επιτοκίου είναι ανάλογο του ρίσκου που παίρνουν.

Ας δούμε λοιπόν τι αναλογία επιτοκίου - ρίσκου υπάρχει. Το επιτόκιο - ρίσκο που θα έβαζαν οι αγορές για να δανείσουν τη χώρα μας (spreads) κυμαίνονταν πάνω από 20%. Δηλ. απαγορευτικό.

Το επιτόκιο δανεισμού που έλαβε η Ελλάδα από τον μηχανισμό στήριξης για το πρώτο μνημόνιο ήταν 4-5% και για το δεύτερο μνημόνιο 3,6%, όταν τα επιτόκια στην ελεύθερη αγορά έφταναν το 30%.

Ποιος λοιπόν είναι ο στυγνός τοκογλύφος, όταν τα επιτόκια της Ιταλίας και της Ισπανίας κυμαίνονται στο 6-7%;

Ψέμμα Πέμπτο

Η Γερμανία δανείζει την Ελλάδα με σκοπό να ελέγξει την οικονομία της και να αγοράσει τα πάντα έναντι πινακίου φακής.

Στον ισχυρισμό αυτόν θα αντιτάξω το ερώτημα , γιατί η Γερμανία δεν άφησε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει και να αγοράσει τα πάντα φτηνότερα και χωρίς ρίσκο;
Γιατί τα δεκάδες δις που εκταμιεύονται από τους κρατικούς προϋπολογισμούς των εταίρων μας και δη της Γερμανίας δεν επενδύονται σε ασφαλέστερα σημεία του πλανήτη (Βαλκάνια, Μεσόγειο) και επενδύονται στην Ελλάδα;
Στον μηχανισμό στήριξης συμμετέχουν όλες οι χώρες της ευρωζώνης. Γιατί αυτή η πολεμική μόνο για τους Γερμανούς και όχι για τους Ολλανδούς, Φιλανδούς, Κύπριους κλπ;

Προφανώς όλα εντάσσονται στα συμφέροντα κάθε χώρας και της ευρωζώνης γενικότερα.Κανένας δεν χαρίζει και κανένας δεν θέλει να χάσει.

Αλλά η προσπάθεια διάσωσης της χώρας μας ευνοεί πρωτίστως εμάς και κατ΄ επεκτασιν τους εταίρους μας.

Ψέμμα Έκτο

Η Γερμανία δανείζει την Ελλάδα για να στηρίξει τις εξαγωγές της.

Είναι τουλάχιστον αστείο να πιστεύει κάποιος ότι μια αγορά 10εκ κατοίκων μπορεί να στηρίξει την ανάπτυξη μιας χώρας 80εκ.

Στο γενικό σύνολο των εξαγωγών της Γερμανίας, η Ελλάδα κατέχει το 0,7%. Δηλ περίπου 6 δισ. το χρόνο όταν το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών είναι 34 δισ.
Αντίστοιχα η Πορτογαλία εισάγει περίπου 8δις από την Γερμανία και δεν αναλώνεται σε τέτοιες ανόητες κατηγορίες, όπως και η Ιρλανδία που εξάγει, αντί να εισάγει, στη Γερμανία 11δις το χρόνο δεν σκέφτηκε κανείς να πει ότι η Γερμανία δεν πρέπει να δανείσει την Ιρλανδία;

Άρα τα προβλήματα κάθε χώρας δεν έχουν να κάνουν με τις εξαγωγές της Γερμανίας στις χώρες αυτές, αλλού είναι τα προβλήματα.

Ψέμμα Έβδομο

Η Γερμανία μας δανείζει για να αγοράζουμε εξοπλιστικά προγράμματα από αυτήν.
Μετέωρος ο ισχυρισμός και ανατρέψιμος μέσω των αριθμών. Η Ελλάδα δαπανά κάθε χρόνο περίπου 2δις ευρώ για εξοπλισμούς από τους οποίους μόνο το 20% αφορά την Γερμανία δηλ. 400εκ ευρώ το χρόνο.

Το ερώτημα είναι, ασχέτως αν χρειάζονται η όχι, ότι δημιουργούνται φαντάσματα και πλασματικοί εχθροί όταν οι εκροές χρημάτων από την Γερμανία στην Ελλάδα είναι πολλαπλάσιες των εισροών;

Θα καταγράψω ένα νούμερο από μελέτη της EUROBANK ότι τα χρήματα που έχουν δοθεί στην Ελλάδα μόνο μέσω επιδοτήσεων τα τελευταία 30 χρόνια είναι 203 δις, τα περισσότερα από τα οποία είναι από τις καταβολές των φορολογούμενων γερμανών πολιτών.
Οι επιδοτήσεις δεν δόθηκαν στην Ελλάδα από συμπάθεια αλλά από μια διευρυμένη αντίληψη του συμφέροντος των χωρών αυτών στο πλαίσιο της ΕΕ. Το πώς αξιοποιήθηκαν οι πόροι αυτοί από την Ελλάδα είναι ζήτημα μιας άλλης συζήτησης.

Ψέμμα Όγδοο

Το μνημόνιο κατέστρεψε τη χώρα.

Η χώρα ήταν κατεστραμμένη πριν το μνημόνιο.

 Το πρώτο μνημόνιο ήταν μια διακρατική συμφωνία με όρους δανεισμού.
Σε γενικές γραμμές προσανατολιζόταν στη μείωση των δημοσίων δαπανών, στις ιδιωτικοποιήσεις, στην πάταξη της φοροδιαφυγής και στην επιτάχυνση διαρθρωτικών αλλαγών τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. (μείωση δημοσίων υπαλλήλων, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων, κλπ)

Η κυβέρνηση που διαχειρίσθηκε το μνημόνιο δεν μείωσε δραστικά τις δημόσιες δαπάνες και τις σπατάλες του κράτους, δεν έκανε ούτε μια ιδιωτικοποίηση, δεν κατάφερε να πατάξει την φοροδιαφυγή, δεν έκλεισε άχρηστους δημόσιους οργανισμούς , δεν άνοιξε τα κλειστά επαγγέλματα, και αντ΄ αυτού μείωσε μισθούς και συντάξεις οριζόντια και έβαλε φόρους σε ότι κινείται ή δεν κινείται.
Αποτέλεσμα αυτού η ύφεση να παγιωθεί και να χρειαστεί δεύτερο μνημόνιο πιο σκληρό.
Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι επί δυο χρόνια αυτοί που διαμαρτύρονταν να μην εφαρμοστεί το μνημόνιο, το κατάφεραν στο ακέραιο. Τώρα δηλώνουν μετ’ επιτάσεως ότι η εφαρμογή του έφταιγε που καταρρέει η χώρα. Είναι σε σύγχυση ή την επιδίωκαν;

Ψέμμα Ένατο

Τα λεφτά τα έφαγαν οι πολιτικοί μαζί με τα κρατικοδίαιτα λαμόγια.

Σωστό! Αλλά, από τα 100 ευρω που δαπανά το ελληνικό κράτος το 70% πηγαίνει σε μισθούς και συντάξεις, το 20% σε τοκοχρεολύσια και ένα 10% σε δραστηριότητες δημοσίων επενδύσεων.

Σ΄αυτό το 10% κρύβεται η διαπλοκή και το πάρτι με τις μίζες ημετέρων. Αν όμως το αναλύσεις λογιστικά στο σύνολο των δαπανών η διαφθορά δεν ξεπερνά το 1,5% και σε καμιά περίπτωση δεν αντιστοιχεί στο δημόσιο χρέος των 360δις.
Το πρόβλημα είναι ξεκάθαρο ότι δαπανούσαμε κάθε χρόνο 30δις παραπάνω από αυτό που παράγαμε. Κάθε ευρώ που έμπαινε στη χώρα έβγαινε με την αγορά εισαγόμενων προϊόντων.

Αν μας χάριζε κάποιος ολόκληρο το χρέος σε λιγότερο από 10 χρόνια θα βρισκόμασταν στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα.

Ψέμμα Δέκατο

Χρεωκοπία αντί μνημόνιο 2.

Το μνημόνιο 2 φέρνει ύφεση και εξασφαλίζει μόνο τους δανειστές μας. Ο.Κ. Η χρεωκοπία και αυτή εξ ορισμού θα φέρει ύφεση. Άρα τι διαλέγουμε;

Με το μνημόνιο 2 η χώρα μπαίνει σε μακροχρόνια ύφεση μένοντας όμως στην Ευρώπη, στο ευρώ και με πληθωρισμό 2,5%.

Αν όμως χρεοκοπήσει η χώρα βγαίνει από το ευρώ χωρίς ρευστότητα, με αλλαγή νομίσματος και με πληθωρισμό άνω του 20%.

Και ρωτώ, σε ποια από τις δυο περιπτώσεις υπάρχουν προοπτικές ανάπτυξης;
Το να κατηγορούμε κάτι δεν σημαίνει ότι η άλλη επιλογή είναι καλύτερη.

Ψέμμα Ενδέκατο

Να πάμε στην δραχμή και να αναπτυχθούμε μόνοι μας.

 Η προοπτική της δραχμής δεν μας κάνει ανεξάρτητους από τους πιστωτές μας αλλά αντίθετα μας εξαρτά για πολλά χρόνια και από την φτώχια.
Φαντάζει εφιαλτικό οι καταθέσεις όλων μας να μετατραπούν σε δραχμές που με την ιλιγγιώδη αύξηση του πληθωρισμού θα εκμηδενισθούν, το δημόσιο χρέος θα πολλαπλασιασθεί, τα στεγαστικά δάνεια θα είναι αδύνατον να αποπληρωθούν, η ακρίβεια και η ανεργία, και οι ελλείψεις σε βασικά προϊόντα επιβίωσης, θα πυροδοτήσουν τεράστια κοινωνικά προβλήματα (εγκληματικότητα, ρατσισμό, πορνεία, παραοικονομία κ.α).

Για το λόγο αυτό η μόνη λύση είναι η ασπίδα του ευρω, να μας δώσει την δυνατότητα να έχουμε την απαιτούμενη οικονομική σύγκλιση με τις εύρωστες χώρες της ευρωζωνης.

Ψέμμα Δωδέκατο

Το χρέος είναι απεχθές, και να μην το πληρώσουμε.

Απεχθές λέγεται το χρέος που δημιουργείται από απολυταρχικά καθεστώτα, όταν ο εκάστοτε δικτάτορας λαμβάνει δάνειο για δικό του πρόσοδο και δεν φθάνει ποτέ στον λαό.
Στην περίπτωση μας όμως είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα, τα δάνεια χορηγήθηκαν για επιδοματική πολιτική, διορισμούς, συντάξεις και κατασπαταλήθηκαν σε διάφορες ορατές δαπάνες του κράτους.

Άρα η άποψη του δεν πληρώνω χαρακτηρίζεται από λαϊκίστικη έως δολίως παραπληροφόρηση των πολιτών.

"Ρiτσαρντ Πάρκερ: Η επιστροφή στη δραχμή θα ήταν καταστροφική".

Ο πρώην σύμβουλος του Γ. Παπανδρέου αποκαλύπτει τα σενάρια που εξετάστηκαν την άνοιξη του 2010 και μιλάει για τις προοπτικές της Ελλάδας.

Την περασμένη Δευτέρα ο οικονομολόγος (καθηγητής του Χάρβαρντ) Ρίτσαρντ Πάρκερ, πρώην σύμβουλος του κ. Γ. Παπανδρέου, δήλωσε στο δίκτυο Sky News ότι το σενάριο της επιστροφής στη δραχμή «εξετάστηκε σοβαρά» από την Ελλάδα. Στη συνέντευξη που παραχώρησε αυτή την εβδομάδα στο «Βήμα της Κυριακής», ο διδάσκων στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών Kένεντι του αμερικανικού πανεπιστημίου εξηγεί με λεπτομέρειες τα μοντέλα που δοκιμάστηκαν το 2010 (πριν από το πρώτο μνημόνιο) και αναλύει τις προοπτικές της Ελλάδας μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου.

Να αρχίσουμε από τη συνέντευξή σας στο Sky News. Αναφέρατε ότι η Ελλάδα εξέτασε σοβαρά το ενδεχόμενο να εγκαταλείψει την ευρωζώνη. Πότε έγινε αυτό, ποια ήταν τα επιχειρήματα υπέρ και κατά;

«Κατ' αρχάς η συνέντευξη στο Sky News έχει μονταριστεί με στόχο τη δραματοποίηση. Αν προσέξετε θα δείτε ότι το βίντεο διακόπτεται όταν λέω ότι "εξετάσαμε την επιλογή της εξόδου από το ευρώ". Αυτό που έκοψαν είναι η περιγραφή τού τι συνέβαινε. Δεν ήταν μια πολιτική απόφαση, ούτε εμπλεκόταν ο τότε πρωθυπουργός. Εκείνη την εποχή συνεργαζόμουν με ανώτερους αξιωματούχους του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης. Εγώ ήμουν αυτός που είπε "κοιτάξτε, πρέπει τουλάχιστον να φτιάξετε ένα μοντέλο που θα περιγράφει την επιλογή της εξόδου. Μπορεί να εξαναγκαστείτε σε έξοδο, μπορεί να θέλετε να βγείτε οικειοθελώς, και δεν έχετε αίσθηση τι σημαίνει αυτή η επιλογή". Τους είπα ότι με αυτόν τον τρόπο δεν υπηρετούν σωστά ούτε την κυβέρνηση ούτε τους έλληνες πολίτες. Ετσι κάναμε μια οικονομική άσκηση που ανέλυε τις επιλογές, ποιους τομείς της οικονομίας θα έπληττε περισσότερο μια συντεταγμένη ή ανεξέλεγκτη χρεοκοπία. Δημιουργήσαμε σενάρια. Ηταν μια συνηθισμένη άσκηση επί χάρτου στην οποία εμπλέκονται οι οικονομολόγοι σε καταστάσεις κρίσης».

Θυμάστε πότε έγινε και με ποιους συνεργαστήκατε; Ηταν ο κ.    Παπακωνσταντίνου υπουργός Οικονομικών;

«Εγινε σε επίπεδο κατώτερο του υπουργού Οικονομικών, με νεότερους ανθρώπους που είχαν γνώσεις χειρισμού μαθηματικών μοντέλων. Εθεσα τις παραμέτρους για να "τρέξουν" ορισμένα απλά μοντέλα. Ηταν άνοιξη του 2010, αλλά αυτή η διαδικασία δεν ανήλθε ποτέ στο επίπεδο της πολιτικής επιλογής. Ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ για την επιλογή της εξόδου από το ευρώ».

Ποια ήταν τα βασικά συμπεράσματα του μοντέλου; Τα συζητήσατε με τον κ. Παπανδρέου;

«Οχι, δεν είχα επίσημες διαβουλεύσεις με την κυβέρνηση. Το μοντέλο επιβεβαίωσε την άποψή μου ότι η έξοδος από το ευρώ έχει στην πράξη σοβαρές και επικίνδυνες επιπτώσεις. Αν υποθέσουμε ότι η Ελλάδα επιστρέψει αύριο στη δραχμή, η αγοραστική αξία της δραχμής θα είναι το μισό, το ένα τρίτο, το ένα τέταρτο, ακόμη και το ένα δέκατο του ευρώ και η ισοτιμία ανταλλαγής θα είναι πολύ αδύναμη λόγω του οικονομικού χάους. Η Ελλάδα δεν έχει εγχώρια πετρελαιοβιομηχανία, εισάγει πετρέλαιο. Αν σε περίπτωση εξόδου η δραχμή έχει τη μισή αξία από τη σημερινή αξία του ευρώ, η τιμή οποιουδήποτε προϊόντος παράγεται με βάση το πετρέλαιο θα διπλασιαστεί. Προσπάθησε να φανταστείς ότι βάζεις βενζίνη στο αυτοκίνητό σου και ότι είναι τρεις, πέντε ή και δέκα φορές ακριβότερη απ' ό,τι ήταν χθες επειδή το νόμισμά σου έχει καταρρεύσει. Αναφέραμε επίσης ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει εγχώρια αυτοκινητοβιομηχανία. Επομένως η υπόθεση ήταν ότι αμέσως η τιμή των εισαγόμενων οχημάτων από τη Γερμανία ή την Ιαπωνία θα διπλασιαζόταν, θα τριπλασιαζόταν ή και θα δεκαπλασιαζόταν για τον μέσο Ελληνα. Οι Ελληνες θα έπρεπε να ξοδέψουν το αντίστοιχο των 300.000 δολαρίων (σ.σ.: 235.000 ευρώ) για μια Mercedes ή των 200.000 δολαρίων (σ.σ.: 157.000 ευρώ) για ένα Toyota. Τρίτον, η Ελλάδα δεν είναι αυτάρκης όσον αφορά την παραγωγή τροφίμων και επομένως κάθε λαχανικό, κάθε φρούτο, κάθε συσκευασμένο τρόφιμο ή κομμάτι κρέατος που θα ήταν εισαγωγής θα κόστιζε διπλάσια, τριπλάσια ή τετραπλάσια. Μια τέτοιου είδους επιβάρυνση για τη μεσαία τάξη ή τα φτωχά στρώματα θα ήταν ασυνείδητη».

«Το παιχνίδι του δειλού» «Αν εκβιάσετε, θα σας αφήσουν να φύγετε»

Μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου πιστεύετε ότι θα έχει νόημα για μια νέα ελληνική κυβέρνηση να απειλήσει με έξοδο από το ευρώ τη Γερμανία και τη Γαλλία υπολογίζοντας ότι και εκείνες φοβούνται τις συνέπειες; Να προσπαθήσει δηλαδή να πετύχει καλύτερους όρους παίζοντας μαζί τους ένα «chicken game» (σ.σ.: «Το παιχνίδι του δειλού», διπλωματικός όρος που περιγράφει μια αντιπαράθεση στην οποία ο ένας από τους δύο θα υποχρεωθεί από φόβο να υπαναχωρήσει);

«Εχω ξοδέψει πολύ χρόνο συνομιλώντας με τις ευρωπαϊκές τράπεζες και τα κλιμάκια της τρόικας. Το πρόβλημα είναι ότι η αξιοπιστία της Ελλάδας επλήγη το 2011 λόγω της μη ολοκλήρωσης των μεταρρυθμίσεων που είχε υποσχεθεί. Για να έχει ισχυρή διαπραγματευτική θέση μια νέα κυβέρνηση και να διεκδικήσει περισσότερη βοήθεια πρέπει να δείξει ότι κάποιες μεταρρυθμίσεις υλοποιούνται. Γνωρίζετε ότι τον Ιανουάριο του 2010 σχεδόν όλα τα αρχεία του ΙΚΑ ήταν χειρόγραφα, ότι δεν είχαν μηχανογραφηθεί; Το ΙΚΑ απασχολούσε τότε περισσότερους ανθρώπους για την τήρηση των αρχείων του απ' ό,τι ο ασφαλιστικός οργανισμός των ΗΠΑ, μιας χώρας 30 φορές μεγαλύτερης από την Ελλάδα. Αυτό είναι τρέλα. Οταν ζήτησα το 2010 από το υπουργείο Οικονομικών μια εκτύπωση για την εκτέλεση του περυσινού προϋπολογισμού και τη μηχανογραφημένη εκτίμηση για τον εφετινό, μου είπαν ότι δεν υπήρχε κάτι τέτοιο. Γιατί ιστορικά δεν υπήρχε στην Ελλάδα το 2010 σύστημα συλλογής και αρχειοθέτησης βασικών πληροφοριών του Δημοσίου με οργανωμένο και μηχανογραφημένο τρόπο. Τώρα πλησιάζουν στην υλοποίησή τους πολλά από αυτά, αλλά ως τον Νοέμβριο που ήμουν στην Ελλάδα δεν είχαν ολοκληρωθεί. Αν μετά τις επόμενες εκλογές ο κ. Τσίπρας, ή οποιοσδήποτε άλλος είναι ο νέος πρωθυπουργός, μπορεί να πείσει ότι η Ελλάδα θα εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της όταν θα ζητεί στήριξη για την ανάπτυξη, πιστεύω ότι θα βρει θετική ανταπόκριση στην Ευρώπη. Αν παίξετε "chicken" απειλώντας ότι θα φύγετε από το ευρώ, χωρίς αξιόπιστη δέσμευση και στοιχεία ότι αλλάζετε την ελληνική διοίκηση, θα σας αφήσουν να φύγετε».

Το μέλλον «“Επίσημο” κούρεμα σε δύο χρόνια» Δύο χρόνια έπειτα από εκείνη τη μελέτη, πιστεύετε ακόμα ότι η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στο ευρώ;

«Πιστεύω ό,τι πιστεύω για πολύ καιρό. Είναι η άποψή μου και δεν μιλώ εκ μέρους του κ. Παπανδρέου. Υποστηρίζω ότι η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στο ευρώ και ότι πρέπει να συνεχίσει να διαπραγματεύεται για τους όρους της βοήθειας που δέχεται. Είναι ανάγκη να υπάρξει αλλαγή του προγράμματος το συντομότερο δυνατόν με σημαντική αύξηση των κονδυλίων για την ανάπτυξη από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Παράλληλα πλησιάζετε στο πρωτογενές πλεόνασμα. Αυτό σημαίνει ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού αφορά πλέον αποκλειστικά σχεδόν το παλαιό χρέος και τους τόκους. Πιστεύω ότι μπορεί να οικοδομηθεί ένα σοβαρό πολιτικό επιχείρημα το οποίο θα αξιοποιηθεί από την επόμενη ελληνική κυβέρνηση όχι για την εγκατάλειψη του ευρώ, αλλά για την εξασφάλιση μεγαλύτερης στήριξης για την ανάπτυξη και την περαιτέρω χαλάρωση των όρων της βοήθειας. Ο κ. Παπανδρέου πέτυχε δύο πράγματα. Πρώτον, παρ' ότι το επίπεδο του χρέους παραμένει υψηλό, το μεγαλύτερο μέρος του βρίσκεται στα χέρια επίσημων θεσμών και όχι τραπεζών. Βλέπετε πλέον ότι οι αγορές είναι νευρικές με την Ελλάδα αλλά έχουν πάψει να είναι υστερικές. Η δεύτερη σημαντική διευκόλυνση είναι η επιμήκυνση της ωρίμασης του χρέους από έναν μέσο όρο τριών ετών σε έναν μέσο όρο 20 ετών. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι σε δύο-τρία χρόνια, μόλις επιστρέψετε στην ανάπτυξη, όταν θα έχει επανέλθει στην ανάπτυξη και η υπόλοιπη Ευρώπη και θα έχουν ηρεμήσει οι χρηματοοικονομικές αγορές, τότε θα είναι η κατάλληλη στιγμή για την Ελλάδα να συζητήσει με τους ευρωπαίους εταίρους της και το ΔΝΤ για περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους από τον επίσημο τομέα».

                                                                                     

                                                                            ΠΗΓΗ: "Βήμα της Κυριακής"